Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
erila st. (?) sw. f.
erila st. ( ? ) sw. f. , mhd. nhd. erle. — Graff I,462. eril-: nom. sg. -a Gl 2,368,16. 3,94,72 ( SH A ). 195,60 ( SH B ). 221,22 ( SH a 2, 2 Hss. ). 264,62 ( SH b, 3 Hss. ). 466,7 ( 3 Hss. ). 4,31,50 ( Sal. a 1 ). 218,56. 341,28 ( 12. Jh.; oder nach dem lat. Lemma acc. pl.? ); -la 3,43,9; -e 468,14. 676,17; - ] 466,7 ( 13. Jh. ); acc. pl. -un 2,767,53; erl-: nom. sg. -a 698,41. 3,43,10 ( 10 Hss. ). 94,70 ( SH A, 4 Hss. ). 293,12 ( SH d ). 466,7 ( 3 Hss. ). 713,32. 4,31,50 ( Sal. a 1 ). 166,60 ( Sal. d ). 167,62 ( ebda. ). 5,34,8 ( SH A ). Publ. 62,447; -e Gl 3,41,1. 53. 43,11 ( 3 Hss. ). 94,7…