Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
smücke swv.
smücke swv. intensiv zu smiegen. ahd. smucju Graff 6,819. 1. schmiege, ziehe zusammen, an, ein. a. der löw fieng an ze schmucken einzuziehen sînen wadel leseb. 924,37. si lac an einem klœʒel und minneclîch gesmücket in megetlîchem ruome H. Trist. 726. — mit präpos. si begundin trucken, friuntlich an sich schmucken Hätzl. 1,20,31. si schmuct in an ir prust das. 1,11,234. vgl. 42,53. Erlös. s. 230. wann er fleugt sô smuckt er sein füeʒ an sein prust Megb. 186,1. zwei prüstlîn an ir herz geschmuckt angeschmiegt Hätzl. 1,28, 83. vgl. Suchenw. 25,185. 211. den brief smuchte ich in ir hant H. zeitsc…