Eintrag · Lothringisches Wb.
- Anchors
- 6 in 6 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 3
- Verweise raus
- 12
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
- 15.–20. Jh.
-
modern
DialektSchappm.
Lothringisches Wb. · +3 Parallelbelege
Schapp [šàp, Pl. šèp, Demin. šèpχən D. Si. ] m. 1. Schopf, Büschel, soviel man mit den fünf Fingern fassen kann: e Sch. …
Verweisungsnetz
17 Knoten, 14 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit schapp
81 Bildungen · 66 Erstglied · 12 Zweitglied · 3 Ableitungen
schapp‑ als Erstglied (30 von 66)
schapp(e)leⁿ
Idiotikon
schapp(e)leⁿ Band 8, Spalte 999 schapp(e)leⁿ -ä- 8,999
schap: pandeschop
MNWB
pantschop , -schup , -schap: pandeschop , -schup , -schaf; pandesschup , f. ( Pl. pandescheppen ): Verpfändung von Herrschaftsrechten , Pfan…
Schappchen
RhWB
Schappchen šabχən = kleine Wagenladung Futter s. bei schappen.
schappdordig
RhWB
schapp-dordig -dădiχ Saarbr Adj.: sehr töricht.
schappech
LothWB
schappech [šàpeχ D. Si. ] adj. u. adv. schäbig, armselig, abgenutzt, schlecht aussehend, elend: en hot. sch. Kläder um Leif. E geseït sch. a…
schappehērde
KöblerMnd
schappehērde , M. Vw.: s. schāpehērde (2)
Schappei
RhWB
Schappei šapę·i. vereinzelt SNfrk in MGladb-Hoven Sg. t. m.: verächtl. Mund als Sprechwerkzeug. S. Klappei, Schantei.
schappeien
RhWB
schappeien ebd. schw.: sich sehr laut u. aufgeregt unterhalten. — Abl.: die Schappeierei, dat Geschappei.
schappel
DWB
schappel , schäppel , n. , mhd. schapel aus altfranz. chapel, weiblicher kopfschmuck, und zwar besonders der jungfrauen, zunächst kranz von …
Schappel I
Idiotikon
Schappel I Band 8, Spalte 990 Schappel I 8,990
Schappel II
Idiotikon
Schappel II Band 8, Spalte 1000 Schappel II 8,1000
Schappelholz
SHW
Schappel-holz Band 5, Spalte 187-188
Schappelbluem(eⁿ)
Idiotikon
Schappelbluem(eⁿ) Band 5, Spalte 91 Schappelbluem(eⁿ) -ä- 5,91
Schappelchnab
Idiotikon
Schappelchnab Band 3, Spalte 713 Schappelchnab 3,713
schappelein
DWB
schappelein , schäpplein , n. , dim. zu schappel ( s. d. ). schäppelin Maaler 345 c .
schappelen
MNWB
schappelen , n. , Form, Schablone, s. schampeliôn .
schappeler
Lexer
schappeler s. schapëlære.
Schappeler, Christoph
DWBQVZ
Schappeler, Christoph *1472 St. Gallen †1551 ebd.
Schappelgarn
Idiotikon
Schappelgarn Band 2, Spalte 424 Schappelgarn 2,424
schappelig
RhWB
schappelig Adj.: 1. mit schappelndem Gang, Verbr. wie schappeln. — 2. holperig, von Wegen; en sch.ər Weg Altk-NFischb .
schappeljungfrau
DWB
schappeljungfrau , f. ehrbaren frauen gegenübergestellt: den schleppsäcken und schappeljungfraun soll man soliche geheimnisse nit offenbaren…
schappellīn
KöblerMhd
schappellīn , st. N. Vw.: s. schapellīn
schappelmacher
DWB
schappelmacher , m. : schäppelemacher, strophiarius. Maaler 345 c .
Schappelmeitli
Idiotikon
Schappelmeitli Band 4, Spalte 81 Schappelmeitli 4,81
schappeln
Lexer
schappeln swv. schapplen, sicut monachis solent, scapulare Dfg. 516 c .
schappeloir
MNWB
*+ schappeloir (chappeloir) Schultergewand der Nonnen (Lauremberg ed. Lappenberg 19; franz. chappeloir ), vgl. schēpelêre .
Schappelz
MeckWB
Schappelz m. Schafspelz; Beispielsprw.: Hitt möt Hitt verdrieben, seggt Strübing, dreggt uk in 'n Sommer 'n Schappelz Heim. 2, 176.
Schappen
LothWB
Schappen s. Schoppe n .
Schappendör
MeckWB
Schappendör f. Schranktür Wi Poel .
schappenieren
RhWB
schappenieren šabənī:rən u. fər- Wittl-Monzel šabəl- Birkf schw.: etwas sch., verkratzen, verunstalten. S. schamerieren.
‑schapp als Zweitglied (12 von 12)
Bäukerschapp
MeckWBN
Wossidia Bäukerschapp n. Bücherschrank Müll. Reut. 11 a ; Wa.
Bootschapp
MeckWBN
Wossidia Bootschapp f. Bootsschaft: in Wi Wismar@Hoben Hob besaß jede (aus drei Mann bestehende) Bootschapp eine Jolle in kommün Rud. Handb.…
bērschapp
KöblerMnd
bērschapp , N. Vw.: s. bērschap
Drög'schapp
MeckWBN
Wossidia Drög'schapp n. Trockenschrank in der Färberei Wo. Sa.
Farwschapp
MeckWBN
Wossidia Farwschapp n. Schrank, in dem auf Schiffen die Anstreichfarben aufbewahrt wurden Wo. Sa.
Fleischschapp
MeckWBN
Wossidia Fleischschapp n. Sarg Wo. Sa.
Käuhlschapp
MeckWBN
Wossidia Käuhlschapp n. Kühlschrank (1977) Wi.
Linnenschapp
MeckWBN
Wossidia Linnenschapp n. Leinen-, Wäscheschrank Ro Rostock@Ribnitz Ribn ; öft.
Schriwschapp
MeckWBN
Wossidia Schriwschapp n. wie Schriwsekretär Müll. Reut. 116 a .
Stutenschapp
MeckWBN
Wossidia Stutenschapp n. Semmelschrank Müll. Reut. 131 b .
tschipptschapp
Idiotikon
tschipp-tschapp Band 14, Spalte 1756 tschipp-tschapp 14,1756
wandschapp
DWB
wandschapp , n. , wandschrank. ein nd. wort vgl. schaff 4) theil 8, 2015: neben dem fenster, dicht an die ecke geschoben, stand ein wandscha…
Ableitungen von schapp (3 von 3)
entschappen
DWB
entschappen , elabi, entwischen, nach dem it. scappare, sp. escapar, fr. échapper, wo nicht entschnappen zu lesen: halt, halt, ichs musz ert…
schappe
Lexer
schappe swm. BMZ rock der geistlichen Ms. ( H. 2,201 a ). Öh. 159,11, oben unter schaperûn, der bauern Ls. 3. 411,463. vgl. auch schoppe. au…
verschappen
RhWB
ver-schappen: Kleidungsstücke v., draufschlappen, abnutzen; en sieht verschappt aus schäbig Verbr. wie sch. 1 a.