Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
toup -bes, adj.
toup , -bes , toub adj. BMZ nicht hörend, taub, surdaster Dfg. 568 c . Diem. Parz. Trist. H. toub werden Roseng. H. 2006. einem ein toubeʒ ôre bieten ib. 1261. douf unde blint Marld. han. 91,20. an den ôren toub Silv. 2196. mit gen. er was maneger rede toup, die man rette wider in Eracl. 2846 ; nichts empfindend oder denkend, stumpfsinnig, absonus Dfg. 5 b . Ms. ( H. 2, 293 a . Lieht. 408,2. 5 ). Konr. ( Pantal. 405. Silv. 2514. Troj. 21133. Engelh. 1978 ). toubeʒ houbet und müede glider Renn. 9637. daʒ die unmenlîchen dâ von wurden toup Loh. 5225. toup an Parz. Troj. (144). t. an den witzen j…