Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
sila (st. sw.?) f.
(st. sw.?) f., silo sw. m., mhd. sil(e), nhd. siele f.; mnd. sēle m.; an. sili m.; vgl. afries. silrāp m. — Graff VI,185.
Belege im Nom. Sing., wenn nicht anders angegeben.
sile: Gl 3,166,37 (SH A, Wien 2400, 13. Jh.). 4,58,23 (Sal. a1, Wien 2276, 13. Jh.); sele: 3,371,57. 64 (beide Jd; zu -e- für i vgl. Franck, Afrk. Gr.2 § 19,5).
Fem.: sila: Gl 3,448,26 (cgm 5248,2, 9. Jh.).
Mask.: sil-: -o Gl 3,166,36 (SH A, 4 Hss.). 235,47 (SH a2, 2 Hss.). 398,39 (Hildeg., 2 Hss.). 4,58,21 (Sal. a1, 9 Hss., 1 Hs. -y-). 231,2. Hbr. I,367,357 (SH A). Meineke, Ahd. S. 31,191 (Sal. a1); acc. pl. -in Siewert, Horazgl. S. 181,7 (Sg 868, 11. oder 12. Jh.; zur Endg. vgl. Braune a. a. O. § 221 Anm. 3d); sielo: Gl 3,235,15 (SH a2, Wien 160, 12. Jh.; zu -ie- für i vgl. Braune a. a. O. § 31 Anm. 5); selo: 212,56 (SH B, S. Blasien, Hs. 12. Jh.; zu -e- für i vgl. Weinhold, Alem. Gr. § 114).
Riemenzeug, Geschirr zum Einspannen der Zugtiere (vgl. Heyne, Hausalt. 2,199 u. Anm. 196, Diefb., Gl. S. 592a s. v. traheria, Mlat. Wb. III,1316,14 ff. s. v. epiraedium u. 1389,21 f. s. v. essedum, esseda): silo traheria vel epiredia [Hbr. I,367,357] Gl 3,166,36 (im Abschn. De aratro). Hbr. I,367,357. Gl 3,212,56 (vgl. Hbr. II,88,30; im Abschn. De aratro). epiredia 235,15. esseda 47 (Hss. essecla, vgl. Hbr. II,289,01.5). 448,26 (Hs. sila). 4,58,21. 231,2. Meineke, Ahd. S. 31,191. traheria Gl 3,371,57 (darauf piredia idem; = epiredia, vgl. Steinm.). sele funis 64. golziol 398,39 (Hildeg., lingua ignota; hinter Bez. für Geräte zur Bodenbearbeitung). bos optat epippria .i. ornamentum equi silin [zu:] optat ephippia bos [piger, optat arare caballus, Hor., Ep. I,14,43] Siewert, Horazgl. S. 181,7 (zum lat. Lemma vgl. DML III,783b s. v. ephippium, epiphium mit der Bed. ‘harness’ neben der Bed. ‘saddle’; Siewert a. a. O. S. 181 f. geht von einer dem Glossator unterlaufenen Verwechslung des lat. Lemmas mit epiraedium aus).
Vgl. seil, uuidarsili.