Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
sil(a)barîn adj.
adj., mhd. silberîn, nhd. silbern; as. siluvrīn, mnd. silveren, sülveren, mnl. silverijn; afries. selveren, silveren; ae. seolfren; got. silubreins. — Graff VI,215.
silb-erin: Grdf. Gl 4,32,60 (Sal. a1, 6 Hss.). 167,16 (Sal. d). Meineke, Ahd. S. 25,20 (Sal. a1). Nc 711,15 [28,1/2]. WC 52,3 [97,33]; nom. sg. n. -]a Nc 711,31 [28,14]; nom. pl. m.? -]e Gl 4,32,61 (Sal. a1; lat. Lemma unklar, s. c); nom. pl. n. -]iu NpNpw 113,7’; gen. pl. -]ero WC 145,1 [255,24]; dat. pl. -]en 52,14 [99,20]; acc. pl. f. -]e Nc 707,5 [22,20] (-în-). WC 141,4 [247,33]; -iriniv: nom. pl. n.? Gl 4,130,15 (Sal. c; lat. Lemma unklar, s. c). — silue-rin: Grdf. WA 52,3; gen. pl. -]ero 145,1; dat. pl. -]en 52,14; acc. pl. f. -]ę 141,4; seluerin: Grdf. Gl 3,388,26 (Jd; zu -e- für i vgl. Franck, Afrk. Gr.2 § 19,5, Lasch, Mnd. Gr. § 39 III).
silbern: a) aus Silber gefertigt: einez (der Behältnisse der vier Jahreszeiten) uuas ... isenin . anderiz silberin una ex ferro quantum ... duriore alia ex argenti fulgentiore materie Nc 711,15 [28,1/2]. gentium gelihnisse . silberiniu . guldiniu . menniscon hantuuerch . habent munt . unde nesprechent simulacra gentium argentum et aurum opera manuum hominum os habent et non loquentur NpNpw 113,7’. die sule, da der disk uffelag, die uuaron silberin columnas eius fecit argenteas [Cant. 3,9] W 52,3 [97,33]. si siu mura, uuirche uuir uffe die mura silberine uuere si murus est, aedificemus super eum propugnacula argentea [Cant. 8,8] W 141,4 [247,33]; silabarîn phenning: der man der git dusunt silberinero pfenningo vir affert ... mille argenteos [Cant. 8,11] W 145,1 [255,24]; — ferner: Nc 711,31 [28,14] (ex argenti materie). W 52,14 [99,20]; b) von silberner Farbe: diu (die Kreisbahn Jupiters) fuorta samoso silberine unda undas volvebat argenteas Nc 707,5 [22,20]; c) Glossenwort: seluerin argenteum Gl 3,388,26; — vielleicht falsch zugeordnet zum lat. Subst. amomum ‘duftende Gewürzstaude, vielleicht ein Ingwergewächs’ oder ‘Amomumbalsam’ (vgl. Mlat. Wb. 1,578): silberin amomum 4,32,60. 130,15 (-num). 167,16. Meineke, Ahd. S. 25,20 (-nium); nach Meineke, Ahd. S. 70 “Teil einer Pflanzenbezeichnung?”; voraus geht die ebenfalls unklare Glossierung ampulla amona, wobei amona laut Mlat. Wb. I,578 eine Nebenform von amomum sein soll, vgl. dazu noch Ahd. Wb. 1,327 s. v. ampulla.