Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
baren
baren , procedere, se gerere, gewöhnlicher gebaren, ahd. gebârôn ( Graff 3, 151 a ): denn wie e. k. gn. damit wil faren oder baren, sol es geschehen. Luthers br. 3, 99 ; der hundert gulden vermag, baart als vermüge er zwei. Frank laster d 3 ; daselbst baret er, als wer er von seinem sun vertriben. chronik 149 b ; das man vor fürwitz schier nit mer weiszt, was man an sol thuon, oder wie man sol reden, paren, geen und einher tretten. 524 b ; er sol auch nach gelegenheit der zeit etwan baren, als förcht er ihm. Fronsp. kriegsb. 1, 176 b .