Eintrag · Pfälzisches Wb.
- Anchors
- 7 in 7 Wb.
- Sprachstufen
- 4 von 16
- Verweise rein
- 10
- Verweise raus
- 7
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
- 8.–11. Jh.
-
1200–1600
MittelniederdeutschpansM., F.
Köbler Mnd. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg
pans , M., F. Vw.: s. panse L.: MndHwb 2, 1372 (pans)
-
15.–20. Jh.
Neuhochdeutschpansm.
Grimm (DWB, 1854–1961) · +1 Parallelbeleg
pans , panse , pantsch , m. = bansch theil 1, 1119 und dazu Vilmar kurh. id. 294 . Kehrein volksspr. in Nassau 1, 302 . …
-
modern
DialektPans
Elsässisches Wb. · +1 Parallelbeleg
PfWB LothWB RhWB Pans [Phòns Wh. ] m. Wanst. s. auch pansche n . — Bayer. 395. Hess. 294.
Verweisungsnetz
18 Knoten, 15 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit pans
111 Bildungen · 97 Erstglied · 13 Zweitglied · 1 Ableitungen
pans‑ als Erstglied (30 von 97)
PANSÂMÛRS
BMZ
PANSÂMÛRS nom. propr. name des vaters eines fürsten, den Amplîse an Gahmuret schickt. Pansâmûrs und seine gemahlin Bêâflurs die wâren von de…
Pansbruder
LothWB
Pans-bruder [-broudər Si. ] m. einer, der nur für seinen Bauch sorgt, der immer essen u. trinken möchte.
Pansch
Campe
Х Der Pansch oder
Pansch (Kosewort)
BWB
Pansch (Kosewort) Band 1, Spalte 1,1068
panschad
DWB
panschad , pantschad , m. : einem den panschad singen, ihn durchbleuen H. Sachs 9, 5, 4. 10, 163, 6 . s. DWB panschen 1.
Panschamber
MeckWBN
Wossidia Panschamber m. Champagner Müll. Reut. 95 b . Vgl. Schampanjer.
PANSCHAVAR
BMZ
PANSCHAVAR nom. propr. name eines asiat. königes, Wigal. 9224. 10074.
Pansche
Campe
Х Die Pansche oder
Panschedi
Wander
Panschedi Einem den Panschedi singen. »Vnd wenn wir Pawren dich erhaschen, sing wir dir den Panschedi wol.« ( Hans Sachs, IV, I, 2. )
Panschee
PfWB
Panschee s. PfWB Pansee .
panscheln
BWB
panscheln Band 1, Spalte 1,1068
panschen
DWB
panschen , pantschen , verb. = banschen, bantschen ( theil 1, 1119 und dazu Birlinger schwäb.-augsb. wb. 47 b ). 1 1) schlagen ( besonders k…
panschen,
FWB
1. ›etw. zusammenrühren, ballen‹.; 2. ›jn. schlagen‹.
panschen I
RhWB
panschen I = prügeln s. ebd.
panschen II
RhWB
panschen II -a- das Wort ist nur vereinzelt, entlehnt aus der Schriftspr., bezeugt, da matschen (seltener manschen ) das mdl. Wort ist, u. z…
panscher
DWB
panscher , pantscher , m. einer der panscht (mistpantscher Schiller 2, 6 ; bier-, weinpantscher und dergl. ); fem. die panscherin, pantscher…
Panscherei
BWB
Panscherei Band 1, Spalte 1,1071
Panscherin
BWB
Panscherin Band 1, Spalte 1,1071
panscherln
BWB
panscherln Band 1, Spalte 1,1071
Panschert I
RhWB
Panschert I pan(t)šərt, Pl. -də Kreuzn-Winterbg m.: einer, der im Essen panscht, nicht voranisst.
Panschert II
RhWB
Panschert II panšərt, ,Pl. -tən Wittl-Bruch m.: kleiner Mensch. S. Panzert, Pinzert.
Panschet
BWB
Panschet Band 1, Spalte 1,1071
panschillinc
KöblerMnd
panschillinc , M. Vw.: s. pantschillinc L.: MndHwb 2, 1372 (panschillinc)
Panschleteⁿ
Idiotikon
Panschleteⁿ Band 4, Spalte 1407 Panschleteⁿ 4,1407
Panschuh
RhWB
Pan-schuh = Pantoffel s. Pant-.
pansdegen
LW
pans-degen, ein dreieckiger Stossdegen?
pansdēgen
KöblerMnd
pansdēgen , M. Vw.: s. panserdēgen
Pansee
SHW
Pansee Band 1, Spalte 569-570
Pansen
Pfeifer_etym
Pansen m. ‘erster Magen der Wiederkäuer’. Auszugehen ist von lat. pantex ‘Wanst’, panticēs (Plur.) ‘Gedärme’. Aus darauf beruhendem afrz. pa…
Pansenstich
Meyers
Pansenstich , die operative Öffnung des Pansens beim Aufblähen (s. d.) der Wiederkäuer.
‑pans als Zweitglied (13 von 13)
aericrepans
MLW
aericrepans , -antis . aerisonus, χαλκόκροτος — erzklingend : MLW Siseb. carm. 21 -em aericrepantem ( MLW ci. Goetz, matricrepantem MLW cod.…
anticipans
MLW
adi. 1. anticipans , -antis . praecipiens — vorgreifend : MLW Aldh. ad Acirc. 10 p. 96,23 interrogationes tuae -es anticipantes . 2.
archiepiscopans
MLW
subst. archiepiscopans , -antis m. qui officio archiepiscopi fungitur — einer der das Amt eines Erzbischofs bekleidet : MLW Bernh. Const. ca…
*coepiscopans
MLW
* coepiscopans , -antis m. coepiscopus — Kollege im Bischofsamt (c. despicientia quadam) : MLW Ekkeh. Uraug. chron. MLW a. 1106 p. 239,21 Ot…
comparticipans
MLW
subst. 1. comparticipans , -antis m. compossessor — Mitbesitzer : MLW Chart. Lamb. Leod. 80 (a. 1202/07) 〈ne〉 propter incuriam -ium comparti…
concrepans
MLW
adi. concrepans , -antis . magna voce prolatus — laut : MLW Thietm. chron. 4,53 fletus ... perducere -es concrepantes . Widhalm
Dickpans
ElsWB
Dickpans m. Dickwanst, Scheltwort Wh.
Flohpans
RhWB
Floh-pans -a- Verbr.; -ę- Grevbr-Wickrathbg , Mörs-Bönninghardt m.: 1. Mistkäfer MGladb-Rheydt . — 2. mit Flöhen Behafteter Verbr.
Grumbirepans
LothWB
Grumbire-pans (Grompere-panz) Kartoffelbauch, Fresser.
Krapans
Wander
Krapans Et ös, de Krapans (auch: Krapanske) to kriege. – Frischbier 2 , 2175. Um zu sagen: Es ist zum Sterben, Crepiren.
Küehpans
ElsWB
Küe h pans [Khéphòns Wh. ] m. Gleiße, Æthusa cynapium. D i e Matt wär gutt, wonn d e r K. nit wär.
Kuhpans
LothWB
Kuh pans s. d.
überspans
RhWB
über-spans -špnts uWupp: quer durch den Span, nicht den Fasern des Holzes nach.
Ableitungen von pans (1 von 1)
panse
DWB
panse , s. DWB pans .