Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
maulen verb.
maulen , verb. 1 1) ein maul machen ( vgl. DWB maul 4, d ), verdrieszlich, ärgerlich, verstimmt gegen jemand gebaren, schmollen; in den wörterbüchern seit dem 17. jahrh. verzeichnet, aber im 16. schon nachzuweisen: maulen, contrahere vultum, rechigner. Schottel 1362 ; ausmaulen, desistere corrugata fronte et vultuoso ore aliquid facere. 89; maulen, das maul hängen, vultum contrahere, labra torquere, os distorquere, grundire, torvum videre, er mault, stomachatur, indignatur, ringitur, er mault, sive wirft das maul auf, dasz dirs wolgehet, dum tibi sit quod placeat, ille ringitur. Stieler 1255 ;…