Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
louft st. m.
st. m., mhd. louft s. v. louft ‘Lauf’, nhd. dial. bair. lauf m. Schm. 1,1450; vgl. rhein. läute f. Rhein. Wb. 5,244 ff.
Alle Belege im Nom. Sing.
louft: Gl 3,99,19 (SH A). 197,14 (SH B). 5,34,76 (SH A; -ov-). Hbr. I,185,212 (SH A; -ov-); lovft: Gl 3,99,19 (SH A, 4 Hss.). 257,55 (SH a 2, 2 Hss.). 345,38 (SH g); lovuft: 197,14 (SH B; vgl. Hbr. II,564,35); luoft: 99,19 (SH A; --). 197,14 (SH B); loft: 2,485,40 (Sg 136, 9. Jh.; lat. gen. sg.). 3,99,22 (SH A). 197,14 (SH B; lo- aus ba korr.). 288,58 (SH b). 308,65 (SH d). 345,37 (SH g, 2 Hss.).
Verschrieben: tovft: Gl 3,197,14 (SH B); lovst: Thies, Kölner Hs. S. 183,21 u. Anm. z. St. (SH); h,vlft: Gl 3,99,20 (SH A).
Bast des Baumes, das weiche Gewebe unter der Rinde, Rinde (vgl. dazu auch DWb. VIII,964 s. v. Rinde 2): lovft suber (4 Hss. noch ł avella) Gl 3,99,19 (1 Hs. bast). suber vel avellana 5,34,76. suber vel avella Hbr. I,185,212. luoft vel lovuft tovft (über letzterem noch louft, 1 Hs. loft vel bast) Gl 3,197,14 (vgl. Hbr. II,564,35; 1 Hs. haselnus, vgl. ebda. 48,278). lovft ł maser suber cortex [vgl. Hbr. II,478,341] 257,55. rinda (ł) loft 288,58 (1 Hs. nur rinta). 308,65. suber Thies, Kölner Hs. S. 183,21. suber cortex ł loft (1 Hs. noch bast von späterer Hand übergeschr., ohne suber) Gl 3,345,37; in einem Bilde: loft [ecce tibi inserto revirescit nunc oleastro truncus et externi vestitur cortice] libri [Prud., Apoth. 341] 2,485,40.
Vgl. hintloufte mhd. (vgl. dazu Studia neophil. 62,81 ff.).