Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
hungarag
des 9. Jh.s, T, O, MF, RB, Nps, Npw:
‚hung-, hungarîg werdan
rig, Hunger leidend, gierig; esuriens, fameli-
cus, impastus, siccus‘
‚Hunger leiden; esurire, famem pati‘(mhd.
hungerec, hungeric, hungerc, nhd. hungrig;
as. hungrag, mndd. hungerich; mndl. honge-
rich; afries. hungerich; ae. hungrig, hyngrig;
aisl. hungraðr). Desubst. Bildung. S. hungar,
-îg. – hungarariAWB m. ja-St., Gl. 2,265,24 (um
1000/11. Jh., bair.):
‚Hungriger; famelicus‘.
Deverbale oder denominale Ableitung mit
dem Fortsetzer des Lehnsuffixes urgerm.
*-ari̯a-. S. hungaren, hungar. – hungarenAWB
sw. v. I, Gl. 1,406,12 (3. Viertel des 11. Jh.s,
bair.). 12/13 (um 1000/11. Jh., bair.), MF, T,
OT, JB, OG, NBo, Nps, Npg, Npw, WH:
‚hungern (nach); esurire, famelicus (hunga-(mhd., nhd. hungern; mndd. hunge-
renti)‘
ren; mndl. hongeren; afries. hungeria; ae.
S1227hungarîg – hûnisc drûbo 1228
hyngrian; aisl. hungra; got. huggrjan). S.
hungar. – irhungarenAWB Gl. in Hs. St. Mihiel,
Ms. 25 (11. Jh.; s. Thoma 1975: 19; Meineke
1983: 195 Nr. 434c), nur im Part.Prät.:
‚aus-(mhd., nhd. erhun-
gehungert; confectus‘
gern). – hungaresampfoAWB m. n-St., Gl.
3,599,28 (12. Jh.):
‚Grindampfer? oder(Rumex acetosa
Sauerampfer?; peucedanum‘
L.) (vgl. mhd. hungersampfer). Vgl. Marzell
[1943–58] 2000: 3, 1531. S. hungar. Vgl.
ampfaro. – hungarhârAWB n. a-St., Gl. 3,72,58
(Ende des 12. Jh.s oder 14. Jh.):
‚Milchbart;(ält. nhd. hun-
pilus famis, pilus pubertatis‘
gerhaar, nhd. mdartl. thür. hungerhaar
‚Haar an Armen und Beinen‘; Spangenberg,
Thür. Wb. 3, 262). S. hungar, hâr. – Ahd. Wb.
4, 1360 ff.; Splett, Ahd. Wb. 1, 20. 354. 410.
411; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 569. 614;
Schützeichel6 170; Starck-Wells 291; Schütz-
eichel, Glossenwortschatz 4, 435.