lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

hullen

ahd. bis Dial. · 7 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

AWB
Anchors
10 in 7 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
49
Verweise raus
26

Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch

hullen sw. v.

Bd. 4, Sp. 1349
hullen
sw. v., mhd. nhd. hüllen, as. -hullean, mnd. hüllen, mnl. hullen; an. hulja; got. huljan. — Graff IV,843.
hul-: 3. sg. -ith Gl 2,227,44 (S. Flor. III 222 B, 9. Jh.); 3. sg. prt. -ta 1,306,18 (M, 5 Hss.). 2,208,50 (S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh.). 216,64 (Schlettst., 12. Jh.); -te 1,306,19 (M, 2 Hss.); -ti 20 (M, clm 4606, 12. Jh.); ke-: part. prt. nom. sg. f. -tiu Nc 742,13 [78,16].
bedecken, verhüllen: a) im Part. Praet.: (den Kopf) mit etw. bedeckt, m. mit + Dat.: si (Juno) saz kehultiu mit iro uuizhullun. Uuas iro ouh anagetan . iro houbetpant . keuuorhtez uzer tiuren gimmon ipsa vero tecta capite . lacteo quodam calumnate praenitebat Nc 742,13 [78,16]; b) etw. (das Gesicht) verhüllen, verbergen: hulta [hinc Moyses a secreto dei exiens, coruscantem coram populo faciem] velat [: quia nimirum turbis claritatis intimae arcana non indicat, Greg., Cura 3,39 p. 99] Gl 2,208,50. 216,64; refl.: sich (mit etw.) verhüllen: hulta sih [(Rebecca) conspecto Isaac, descendit de camelo ... illa tollens cito pallium,] operuit se [Gen. 24,65] 1,306,18; c) übertr.: jmdn. innerlich gefangennehmen: hulith [labor labiorum ipsorum operiet eos. Qui enim nunc implet, tunc] operit [: quia cuius nunc animum per blandam inquietudinem exerit, tunc per asperam retributionem premit, Greg., Cura 3,11 p. 47] Gl 2,227,44.
1352 Zeichen · 64 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    hullensw. v.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +5 Parallelbelege

    hullen sw. v. , mhd. nhd. hüllen, as. -hullean, mnd. hüllen , mnl. hullen; an. hulja; got. huljan. — Graff IV,843. hul-:…

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    HULLEN

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +1 Parallelbeleg

    HILLE HAL HULLEN GEHOLLEN ertöne, halle. Graff 4,855. Gr. 1,939. — a. dâ manic stimme vil suoʒe inne hal Walth. 39,3. Wi…

  3. modern
    Dialekt
    Hullen

    Lothringisches Wb. · +1 Parallelbeleg

    Hulle n [hulən Fa. ] pl. Maulwurfshügel. — vgl. baier. 1, 1084 u. tirol. die Hül, Hülgen Höhlung im Boden From. 6, 150; …

Verweisungsnetz

54 Knoten, 61 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 7 Hub 1 Wurzel 1 Kompositum 43 Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit hullen

8 Bildungen · 2 Erstglied · 6 Zweitglied · 0 Ableitungen

hullen‑ als Erstglied (2 von 2)

hullen als Zweitglied (6 von 6)

bihullen

AWB

bi- hullen sw. v. , mhd. behüllen; as. bihullean; ae. behyllan . — Graff IV,844. pi-hulitemo: part. prt. dat. sg. m. Gl 2,745,26 ( clm 14747…

gihullen

AWB

? gi- hullen sw. v. ; vgl. Ahd. Gl.-Wb. S. 290. — Graff IV,917 s. v. ga-huldjan. gi-hulta: 3. sg. prt. Gl 2,747,39 ( clm 18547,2, 10. Jh. ).…

schullen

DWB

schul·len

schullen , verb. , mundartlich als kinderwort für mingere Albrecht 207 , tschuln neben tschulrn, tschurln Göpfert 114 b , dazu schulle, urin…

umbihullen

AWB

umbi- hullen sw. v. , mhd. umbehüllen, nhd. umhüllen. umbi-hullit: part. prt. Gl 1,633,56 ( M, clm 13002, 12. Jh. ); umbe-: dass. 57 ( M, cl…