Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
stanc st. M.
stanc , st. M.
- nhd.
- Geruchssinn, Geruch, Wohlgeruch, Gestank, Duft, Qualm
- ÜG.:
- lat. putor Gl
- Vw.:
- s. ātem-, helle-, pigment-, pīment-, swebel-, vuoz-, wīhrouch-
- Hw.:
- vgl. mnl. stanc, mnd. stank
- Q.:
- Lei, Will (1060-1065), Trudp, Kchr, LBarl, ErzIII, Vät, Kreuzf, HvBurg, HvNst, Apk, BDan, Hiob, Tauler, SAlex (FB stanc), Albrecht, Dietr, En, Gen (1060-1080), Gl, Glaub, Helbl, Herb, Iw, LobSal, LS, Netz, PassI/II, Philipp, Serv, UvZLanz, Warnung
- E.:
- ahd. stank* 41, stanc*, st. M. (a?, i?), Geruch, Duft, Gestank; germ. *stankwa-, *stankwaz, st. M. (a), Gestank, Duft, Geruch; s. idg. *steug-, *teug-, V., stoßen, schlagen, Pokorny 1032; vgl. idg. *steu- (1), *teu- (1), V., stoßen, schlagen, Pokorny 1032
- W.:
- nhd. Stank, M., Geruch, Gestank, DW 17, 822
- L.:
- Lexer 208a (stanc), Hennig (stanc), LexerHW 2, 1136 (stanc), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 641b (stanc)