lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

stanc

ae. bis mhd. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

BMZ
Anchors
7 in 6 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
37
Verweise raus
17

Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)

stanc stm.

Bd. 3, Sp. 641b
stanc stm. wohlgeruch. ahd. stanch Graff 6,696. suoʒe stanc, guot stanch Diemer 110,15. 244,25. 27. die suoʒi des stanchis fundgr. 1,23. suoʒen stanch lâʒen Karaj. 77,4. mit stanc aller bîmentône Genes. fundgr. 33,31.gestank. foetor sumerl. 8, 45. putor Diefenb. gl. 228. vor stanke lac ir vil tôt kchron. D. 35,28. daʒ der stanc nicht mûte sie Ludw. kreuzf. 5723. vgl. kl. 2523. den stanc abe twân Albr. 11,14. ein serpant stankes unde eiters vol das. 8,14. sô gît iʒ bôsen stanch arzneib. D. 15. lîden ubelen stanc der von manigem âse dranc Pass. 70,12. gût wider den helleschen stanc En. 88,29. der stanc des wurmes Iw. 146. der sünden stanc warn. 3209.
659 Zeichen · 44 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Altenglisch
    stancSb.

    Köbler Ae. Wörterbuch

    stanc , Sb. nhd. Bespritzung ÜG.: lat. (exhalare) Gl Q.: Gl E.: germ. *stankwi-, *stankwiz, st. M. (i), Gestank, Duft, G…

  2. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    stancst. M. (a?, i?)

    Köbler Ahd. Wörterbuch

    stanc , st. M. (a?, i?) Vw.: s. stank*

  3. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    stancstm.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +4 Parallelbelege

    stanc stm. wohlgeruch. ahd. stanch Graff 6,696. suoʒe stanc, guot stanch Diemer 110,15. 244,25. 27. die suoʒi des stanch…

Verweisungsnetz

46 Knoten, 47 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 4 Hub 1 Wurzel 3 Kognat 7 Kompositum 29 Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit stanc

38 Bildungen · 18 Erstglied · 18 Zweitglied · 2 Ableitungen

stanc‑ als Erstglied (18 von 18)

Stancāro

Meyers

stan·caro

Stancāro , Francesco , ital. Protestant, geb. um 1501 in Mantua, gest. 1574 in Stobnitz (Polen), hielt sich, nachdem er Italien hatte verlas…

stancfazzilīn

KöblerAhd

stancfazzilīn , st. N. (a) Vw.: s. stankfazzilīn*

stanchëza

LDWB1

stanchëza [stan·chë·za] f. Erschöpfung f., Müdigkeit f., Mattheit f., Mattigkeit f. ( → LDWB1 fiaca) ◆ stanchëza de vire Lebensmüdigkeit f. …

Stanchio

Herder

Stanchio , Stanko , s. Herder Kos .

stanchūs

KöblerMhd

stanc·hūs

stanchūs , st. N. nhd. Abtritt Q.: Ack (nach 1400) E.: s. stanc, hūs W.: nhd. DW- L.: Hennig (stanchūs), LexerN 3, 369 (stanchûs)

stanciada

LDWB1

stanciada [stan·ćiạ·da] f. (-des) Ermüdung f.

stancie

KöblerMnd

stancie , Sb. nhd. Unterkunft, Schlafraum an Bord ÜG.: it. stanziamento? Q.: Zs. vaterl. Gesch. und Altertumskunde 48 179, Schiffskontrakt z…

Stanciov

Meyers

Stanciov , Dimitri , bulgar. Politiker, geb. 1861, studierte 1874–86 am Wiener Theresianum die Rechte, wurde 1887 Privatsekretär des Fürsten…

stancrian

KöblerAe

stancrian , sw. V. nhd. sprengen, spritzen Hw.: s. stanc E.: s. stanc L.: Hh 317

stancsuozī

KöblerAhd

stancsuozī , st. F. (ī) Vw.: s. stankswuozī*

stancswuozī

KöblerAhd

stancswuozī , st. F. (ī) Vw.: s. stankswuozī*

stanctiurida

KöblerAhd

stanctiurida , st. F. (ō) Vw.: s. stanktiurida*

stanctragære

KöblerMhd

stanctragære , st. M. nhd. „Gestankträger“, Duftverbreiter, Geruch Verbreitendes ÜG.: lat. odorifer (M.) Gl Q.: Gl (13. Jh.) I.: Lüt. lat. o…

stanc als Zweitglied (18 von 18)

*sundenstanc

KöblerMhd

*sund·en·stanc

*sundenstanc , M. nhd. Schwefelgestank Hw.: s. sündenstankesswebel

gestanc

Lexer

ge-stanc , -kes stm. BMZ gestank Krone , Kreuzf. Mgb. Apoll. 18180. Elis. 3548. mich müet dîn g. Cod. pal. 341,30 a . pl. gestenke Erlœs.

gistanc

EWA

gistanc m. a-St., nur Gl. 3,69,36 (SH, 15. Jh.): ‚Geruch; odoratus‘ (mhd. gestanc, nhd. Gestank; mndl. gestanc; ae. gestenc). S. gi-, stanc.…

pigmentstanc

KöblerMhd

pigment·stanc

pigmentstanc , st. M. nhd. „Pigmentstank“, würziger Duft E.: s. pigment, stanc W.: nhd. DW- L.: Hennig (pigmentstanc)

pīmentstanc

KöblerMhd

pīmentstanc , st. M. nhd. würziger Duft, Gewürzduft, Wohlgeruch Q.: Himmel (1070/1080) E.: s. pīmente, stanc L.: Karg-Gasterstädt/Frings 7, …

rucstanc

AWB

ruc·stanc

rucstanc st. m. — Graff VI,697. rugh-stang: nom. sg. Nc 798,5 [116,9] ( zu -gh vgl. Wardale, Lautst. § 114 Anm. 1 u. Pestalozzi, Beitr. 41,1…

vuoʒstanc

Lexer

vuoz·stanc

vuoʒ-stanc stm. vûʒstang, pedor Voc. Schr. 2023. fûszstank Voc. 1482. vgl. vuoʒsmac.

vōtstanc

KöblerMnd

vōtstanc , M. Vw.: s. vōtstank*

wātstanc

KöblerMhd

wāt·stanc

wātstanc , st. M. nhd. „Watgestank“, Kleidergestank, Duft der Kleider Q.: Will (1060-1065) (FB wātstanc) E.: s. wāt, stanc W.: nhd. DW- L.: …

wīhrouchstanc

KöblerMhd

wīhrouch·stanc

wīhrouchstanc , st. M. nhd. Weihrauchduft Q.: Trudp (vor 1150) (FB *wīrouchstanc) E.: s. wīhrouch, stanc W.: nhd. DW- L.: FB 473a (*wīrouchs…

wīrouchstanc

KöblerMhd

wīrouchstanc , st. M. Vw.: s. wīhrouchstanc

âtemstanc

MWB

âtemstanc stM. ‘übel riechender Atem’ mir tet ir [der Aussätzigen] geselleschaft vil wê; / des mich von schulden wol betwanc / ir unvlât und…

ātemstanc

KöblerMhd

ātemstanc , st. M. nhd. stinkender Atem, übel riechender Atem, Mundgeruch Q.: UvLFrd (1255) E.: s. ātem, stanc W.: nhd. DW2- L.: Lexer 367b …

Ableitungen von stanc (2 von 2)

gestanc

Lexer

ge-stanc , -kes stm. BMZ gestank Krone , Kreuzf. Mgb. Apoll. 18180. Elis. 3548. mich müet dîn g. Cod. pal. 341,30 a . pl. gestenke Erlœs.

stancé

LDWB1

stancé [stan·ćẹ́] I vb.tr. (stancia) 1 müde machen, ermüden 2 angreifen, schwächen II vb.refl. se stancé ermüden, erlahmen, ermatten, müde w…