rouw

rouwbedde

MNWB

rouw·bedde

rouwbedde s. *° (rouwe)bedde.

(rouwe)bedde

MNWB

rouwe·bedde

* (rouwe)bedde , rouw- ( row- ), n. : Schlafstelle , (übertr.:) Grabstätte, anno 1590 ... is ... H. in Christo entslâpen und alhĩr in sîn r.…

rouwech

MNWB

rouw·ech

rouwech s. 1 rouwich.

rouwedach

MNWB

rouwe·dach

° rouwedach , m. (flekt. -dāg- ): (jüd. Religion:) Vorabend eines Festtages, des Sabbats, des anderen dāges dê dâr volget nâ dēme r.dāge qûe…

(rouwe)kāmer

MNWB

rouwe·kamer

(rouwe)kāmer , rouw- ( raw- ), f. ( Pl. -en ): 1. Lagerstatt, Schlafstelle, ‚cubile' (Lüb., Halberst . Bibel Jes. 35, 7; Köln.: rastkāmer ).…

rouweken

MNWB

rouwe·ken

rouweken s. 1 rouwich.

rouweklêⁱt

MNWB

rouwe·kleit

rouweklêⁱt s. ° (rü̂we)klê(i)t.

rouweklēt

KöblerMnd

rouweklēt , N. Vw.: s. rǖweklēt L.: MndHwb 2, 2280 (rouweklê[i]t)

(rouwe)küssen

MNWB

rouwe·kuessen

*° (rouwe)küssen , rouw- , n. : angenehme Lagerstatt, Ruhekissen, (bildl.:) de leddeganc glö̂ve mî gewis ên r. des dü̂vels is (Reimb. XIII).

rouweküssen

KöblerMnd

rouwe·küssen

rouweküssen , N. nhd. „Ruhekissen“, angenehme Lagerstatt E.: s. rouwen (1), küssen (1) W.: s. nhd. Ruhekissen, N., Ruhekissen, DW 14, 1426? …

rouwekāmer

KöblerMnd

rouwekāmer , F. nhd. „Ruhekammer“, Schlafstelle, Lagerstatt, Grab, Schrein ÜG.: lat. cubile E.: s. rouwen (1), kāmer W.: s. nhd. Ruhekammer,…

rouwelich

KöblerMnd

rouwe·lich

rouwelich , Adj. Vw.: s. rouwelīk

rouwelichêⁱt

MNWB

rouwelich·eit

° rouwelichêⁱt , f. : (rechtl.:) Unangefochtenheit , dat wî ... unse vȫrschrēvene grêveschop mit alle ērer tôbehö̂ringe tô uns nēmen alse un…

rouwelichēt

KöblerMnd

rouwelichēt , F. nhd. Ruhe, Unangefochtenheit E.: s. rouwelīk, hēt (1) W.: s. nhd. (ält.) Ruhlichkeit, F., Ruhe, DW 14, 1441? L.: MndHwb 2, …

rouwelĩk

MNWB

rouwe·lik

rouwelĩk ( rowe-, rauwe- ; verlesen revelich [Oldenb. Ub. 6, 266]), rouw- ( row-, rau- ), -lich ( rovlich ), rouwelk ( rawelk ), ° rôlĩk (Si…

rouwelĩken

MNWB

rouwe·liken

rouwelĩken ( raw[e]- ), -lĩk, rouwlĩken ( rau-, rou- ), -lĩk, -lich, rouwelken ( rauw- ), ° rouwelke (Ub. Göttingen 1, 115), rûwelken, adv. …

rouwelk

KöblerMnd

rouw·elk

rouwelk , Adv. Vw.: s. rouwelīk L.: MndHwb 2, 2281 (rouwelk)

rouwelke

KöblerMnd

rou·welke

rouwelke , Adv. Vw.: s. rouwelīke

rouwelken

KöblerMnd

rou·welken

rouwelken , Adv. Vw.: s. rouwelīken

rouwelīk

KöblerMnd

rouwelīk , Adj. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten (juristisch) ÜG.: lat. (quietus), (requie…

rouwelīke

KöblerMnd

rouwelīke , Adv. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten ÜG.: lat. (quietus), (requietus) Hw.: s.…

rouwelīken

KöblerMnd

rouwelīken , Adv. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten ÜG.: lat. quietus, requietus Hw.: s. ro…

¹rouwen

MNWB

rou·wen

1 rouwen ( rowen, rauwen ), *° röuwen ( roͤuwen [Kakeboeck B 4 r ]), rûwen ( ruͦwen ), rûgen ( ruggen [Seibertz Ub. 2, 30]), ° rûen (Nd. Jb.…

rouwen, rowen, rawen

LW

rouwen, rowen, rawen, sw. v. 1. intr. ruhen. 2. trans. ruhen lassen. 3. sik r., sich ausruhen.

rouwer

MNWB

rou·wer

rouwer s. rü̂wer.

rouw(e), rowe, rawe

LW

rouw(e), rowe, rawe, f. Ruhe, Rast, Frieden, Musse.

¹rouwesam

MNWB

rouwe·sam

1 rouwesam , rouw- ( rau- , rou- , row- ), adj. , adv. : 1. geräuschlos, leise, in dēme slâphûse wes r. dat êne andere van dî nicht wērde be…

(rouwe)sāmichêⁱt

MNWB

rouwe·samicheit

° (rouwe)sāmichêⁱt , rouw- ( rou- ), f. : stand Zustand des inneren Friedens, ik bin untvangen in êne grôte r. (Plen. ed. Katara 192).

rou(we)sam, samich

LW

rou(we)sam, -samich, ruhig, friedlich; adv. rouwesameliken.

rouwestēde

MNWB

rouwe·stede

rouwestēde ( rauwe- ), rouw-, f. : 1. ruhiger, sicherer Ort, „ Rowstede alse alle stede dar rowe is van vnrowecheit de vmmelank efte dar by …

juncfrouw

KöblerMnd

juncfrouw , F. Vw.: s. juncvrouwe

juncvrouw

MNWB

(juncvrûw)schende , juncvrouw- (jungfrau-) , f. , Vergewaltigung, Notzucht.

lichtgrouw

KöblerMnd

lichtgrouw , Adj. Vw.: s. lichtgrā

unrouw

KöblerMnd

unrouw , M. Vw.: s. unrouwe (2)

berou(we)

MNWB

berou(we) , berouwelĩk s. berü̑we, berü̑welĩk .

¹berouwen

MNWB

1 berouwen s. berü̑wen.

¹en(t)rouwen

MNWB

1 en(t)rouwen , swv. , zur Ruhe eingehen, hê is entrouwet.

gerouwen

KöblerMhd

gerouwen , sw. V. nhd. ruhen E.: s. ge, rouwen W.: s. nhd. geruhen, sw. V., geruhen, ruhen (verstärkt), ausruhen, ruhig sein (V.), sich beru…

¹rouwe

MNWB

1 rouwe ( rauwe, rawe ), rouw ( row ), rûwe, rû ( ruw ), ° rûge (Hanserec. IV 2, 305), f. ( Gen. Sg. rouwe ), m. ( Gen. Sg. -s ): 1. Untätig…

unrouw

KöblerMnd

unrouw , M. Vw.: s. unrouwe (2)

²unrouw(e)

MNWB

2 unrouw(e) ( vnrow ), m. : 1. Unruh, Schwungrad einer Uhr, „ den halffstunden Seier geferdiget ... den Vnrouwe, ock den hamerstoll nig gema…

unrouwen

MNWB

unrouwen , swv. : beunruhigen, „Inquietare vnrowen ” (Dief. 18), „ Rvnent vnde snakkent saltu nicht weten / noch zoͤken. wente ze vnrouwen d…