lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Lüd'

nur Dial. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 3 Wörterbücher
Anchors
3 in 3 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
1
Verweise raus
8

Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.

Lüd' Pl.

Bd. 4, Sp. 1002

Lüd' Pl. Leute Mi 51 b ; Dim. : Lüdkens (1741) Kohf. Hg. 27, 2; kosend in der Anrede Lüdings, im Volksreim leewen Lütings; ersetzt in Zss. den Pl. von Mann , s. u. 1. Menschen a. als gesellige Wesen: 'Ick volde, dath ick vere uth den luden' Röb. Spiel 116; dat se so bi Lüd' kamen (1887) Ha Red ; dat he nich wedder bi Land un Lüd' kümmt ein Seemann Ro Wustr ; wenn dat mank Lüd' kümmt bekannt wird Gü; dat is vör Lüd' gor nich mal to seggen das mag man gar nicht aussprechen Wa; de ganze Welt von Lüd' ein Haufe Menschen Wa; betont absprechend oder anerkennend: wo Lüd' sünd, dor spräken Lüd' Jeppe …

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. modern
    Dialekt
    Lüd'Pl.

    Mecklenburgisches Wb. · +2 Parallelbelege

    Lüd' Pl. Leute Mi 51 b ; Dim. : Lüdkens (1741) Kohf. Hg. 27, 2; kosend in der Anrede Lüdings, im Volksreim leewen Lüting…

Verweisungsnetz

22 Knoten, 19 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 2 Kompositum 19 Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit lued

113 Bildungen · 98 Erstglied · 10 Zweitglied · 5 Ableitungen

lued‑ als Erstglied (30 von 98)

Lüd'bänk

MeckWB

lued·baenk

Lüd'bänk Pl. -en f. bewegliche Bank in der Leutestube Ha Lank ; Gü Lohm ; Ro Iv .

Lüd'brüderi

MeckWB

lued·bruederi

Lüd'brüderi f. Menschenfopperei: wegen Lüd'brüderi durch zauberischen Hokuspokus wurde im 18. Jahrh. ein Schäfer in der Gegend von Bützow zu…

Lüddejahr

RhWB

Lüddejahr lydəj:r Elbf : ein Finkenschlag, wie vierontwentigste Johr, Reizefizier.

lüdden

MeckWB

lued·den

lüdden (lautl. lrn ), Präs. lürrst, lürrt, Part. lürrt, ä. lött läuten Mi 51 b ; Gü Kobr 1. mit den Kirchenglocken a. volles Geläut aller G…

lüddern

RhWB

luddern II, lüddern Rip -ud- Sieg ; -yd- Schleid-Hellenth ; -ød- Eusk-Lechenich schw.: bummeln, müssig umherstrolchen; s. läudern, loddern. …

Lüdecke

Meyers

lued·ecke

Lüdecke , Karl Johann , Architekt, geb. 1826 in Stettin, gest. 21. Jan. 1894 in Breslau, erhielt seine künstlerische Ausbildung an der Bauak…

Lǖdefet

WWB

luede·fet

Lǖde-fet n. Branntwein als Lohn für das Läuten ( Bek Vh).

Lüdefreter

MeckWB

Lüdefreter m. a. Spr. übertr. Tod Gry. Wed. D 6 a .

lü̂dekesch

MNWB

lü̂dekesch , adj. , (Münzen:) in Lüttich geschlagen , vgl. borbōnen, engel, +° grîfon.

Lǖdeköster

WWB

luede·koester

Lǖde-köster m. [verstr. Münsterl] Küster, Kirchendiener, der für das Läuten zuständig ist.

lü̂delêf

MNWB

luede·lef

° lü̂delêf , adj. , κοινωνικός (Bugenhagen- Bibel 1. Tim. 6, 18; φιλάνθρωπος Sap. 7, 23; Luther: leutselig, später behülflich ). Vgl. lü̂tsâ…

lü̂delêflichêⁱt

MNWB

luede·leflicheit

° lü̂delêflichêⁱt , f. , φιλανθρωπία (Bugenhagen-Bibel Tit. 3,4; Luther: leutseligkeit, danach in lutherischer Lit.). Vgl. lü̂tsâlichê(i)t.

¹lü̂delĩk

MNWB

luede·lik

1° lü̂delĩk , adj. , ansprechbar, zugänglich, affabilis (Aegid. Rom. 62).

Lüdemann

Meyers

luede·mann

Lüdemann , 1) Karl , prot. Theolog, geb. 6. Juli 1805 in Kiel, gest. daselbst 18. Febr. 1889, ward 1831 Prediger an der dortigen Nikolaikirc…

lǖden

WWB

lu·den

~~~lǖden n. [verstr.] Glockenzeichen für das Angelus-Gebet.

Lüdenscheid

Meyers

luden·scheid

Lüdenscheid , Stadt im preuß. Regbez. Arnsberg, Kreis Altena, auf dem Bergrücken zwischen Lenne und Volme, Knotenpunkt der Staatsbahnlinie H…

Lǖdensfeªger

WWB

Lǖdens-feªger m. Mann, der Mädchen nachläuft ( Hfd Wk).

lued als Zweitglied (10 von 10)

Brotlüd'

MeckWBN

brot·lued

Wossidia Brotlüd' m. Pl. Leute, die das Brot, das Getreide beaufsichtigen, in der Sage vom Mäuseturm: hür, wo de Brotlüd' weitern (wehklagen…

Butenlüd'

MeckWBN

buten·lued

Wossidia MeckWB Butenlüd' m. Pl. 2. Leute, die auf dem Felde arbeiten Müll. Reut. 22 a .

Fuhrlüd'

MeckWBN

fuhr·lued

Wossidia MeckWB Fuhrlüd' m. Pl. Fuhrleute; auffällige Schreibung: Fohrlüd' S. Neum. Volksm. 253 aus Ha Hagenow@Vellahn Vell , wo ôr > uo.

Gautslüd'

MeckWBN

Wossidia Gautslüd' m. Pl. Gutsleute Müll. Reut. 42 b .

Gedränkslüd'

MeckWBN

gedraenk·s·lued

Wossidia Gedränkslüd' m. Pl. Menschen, die regelmäßig alkoholische Getränke trinken: Gedränkslüd' sünd dat nich Wi Wismar@Poel Poel .

Hawlüd'

MeckWBN

haw·lued

Wossidia Hawlüd' m. Pl. Gutsarbeiter Müll. Reut. 52 b ; S. Neum. Volksm. 148.

Schääpslüd'

MeckWBN

Wossidia Schääpslüd' Pl. Seeleute, Matrosen H. Schröd. Buerh. 2, 52.

Sloßlüd'

MeckWBN

Wossidia Sloßlüd' Pl. Schloßbewohner: de ganzen Sloßlüd' S. Neum. Volksm. 200.

Ableitungen von lued (5 von 5)

²belü̑den

MNWB

2 belü̑den , swv. , einläuten (z. B. den Rechtstag; ein Leichenbegängnis).

Gelüd'

MeckWB

Gelüd' n. Geläute: dat ganze Gelüd' (alle Glocken) Reut. 3, 412. Dä. 148 b .

lü̑de

MNWB

°* echtesman , -lü̑de gerichtlich bestellter Taxator, Abschätzungskommissar.