lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

kranc

ahd. bis mhd. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

FindeB
Anchors
15 in 6 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
45
Verweise raus
23

Eintrag · Findebuch (Mhd. Wortschatz)

kranc adj.

Bd. 1, Sp. 207
kranc adj. Mar. PsM. LBarl. Ren. RAlex. RWchr. Erz.iii LvReg. Enik. SGPr. Secr. GTroj. Vät. Kreuzf. HvBurg. HvNst. Apk. WvÖst. Ot. Eckh.i,ii,v Parad. BibVor. Hiob EvB. Minneb. EvA. Tauler Seuse KvMSph. WernhMl. Gnadenl. krenkeste Eckh.v
236 Zeichen · 30 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    krancmhd. adj.

    Althochdeutsches Wörterbuch

    kranc mhd. adj. , nhd. krank; mnd. krank, mnl. cranc; afries. kronk; an. krankr. — Graff IV,614. cranker: nom. sg. m. Gl…

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    KRANCadj.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +13 Parallelbelege

    KRANC adj. I. schwach. 1. in bezug auf körperliches. a. ohne zusatz. er was ze starc und si ze kranc Greg. 223. ein kran…

Verweisungsnetz

52 Knoten, 53 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 8 Hub 1 Wurzel 1 Kompositum 36 Sackgasse 6

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit kranc

28 Bildungen · 20 Erstglied · 7 Zweitglied · 1 Ableitungen

kranc‑ als Erstglied (20 von 20)

kranche

Lexer

kranech , kranch stm. kraneche , kranche swm. BMZ kranich. kranech Walth. Freid. Er. 2045. Frlg. 101,80. Ulr. Wh. 180 c . Reinh. 347,1525. L…

krancheit

Lexer

kranc·heit

kranc-heit , krankeit stf. BMZ schwäche, schwachheit Iw. Parz. Barl. Herb. 11172. j.Tit. 222. Elis. 6508. Pass. 149,63. 242, 12. 154,28. K. …

Krancht

MeckWB

Wossidia Krancht s. MeckWB Krankt .

kranclich

Lexer

kranc·lich

kranc-lich , krenc-lich adj. ib. schwach, gering, schlecht Elmend. ein krenkelîcher rât Pass. 233,63. in krenkelîcher armût ib. 234, 96. ir …

kranclîche

Lexer

kranc·liche

kranc-lîche , krenc-lîche , -en adv. ib. Griesh. Berth. das si ir zierd so krenklich hat genidert Hätzl. 215 a . daʒ daʒ rœmische rîch nû st…

kranclīche

KöblerMhd

kranclīche , Adv. nhd. „kränklich“, schwach, schwächlich, gering, armselig, elend, schlecht, wenig, in geringem Maße, erbärmlich, kraftlos, …

kranclīchen

KöblerMhd

kranc·līchen

kranclīchen , Adv. nhd. schwach, schwächlich, gering, armselig, elend, schlecht, kraftlos, geschwächt, wenig, in geringem Maße, kleinmütig, …

krancmüetec

Lexer

kranc-müetec adj. BMZ schwach-, kleinmütig Myst. Rsp. 1422. Mgb. 192,20. 226, 19. vgl. krancgemuot;

krancmüetic

KöblerMhd

krancmüetic , Adj. nhd. „krankmütig“, schwachmütig, kleinmütig, wankelmütig Hw.: vgl. mnl. crancmoedich, mnd. krankmȫdich Q.: Vät, Cranc (FB…

krancmüeticheit

KöblerMhd

krancmüetic·heit

krancmüeticheit , st. F. nhd. „Krankmütigkeit“, Kleinmut Q.: BdN (1348/1350) E.: s. kranc, müetic, heit W.: s. nhd. (ält.) Krankmütigkeit, F…

krancmūtic

KöblerMhd

krancmūtic , Adj. Vw.: s. krancmüetic

krancolōn

KöblerAhd

krancolōn , sw. V. (2) Vw.: s. krankolōn

krancte

Lexer

krancte prät. s. krenken.

krancvar

Lexer

kranc·var

kranc-var adj. BMZ schwach aussehend, blass Walth. 68,2 var.

kranc als Zweitglied (7 von 7)

herzekranc

KöblerMhd

herze·kranc

herzekranc , Adj. nhd. „herzkrank“, kraftlos Q.: Herb (1190-1200) E.: s. herze (1), kranc (1) W.: nhd. herzkrank, Adj., herzkrank, DW 10, 12…

JETAKRANC

BMZ

jeta·kranc

JETAKRANC n. pr. 1. künec Jetakranc von Gampfassâsche Parz. 770. 2. geogr. n. ein Mœrinne ûʒ Jetakranc W. Wh. 386,18.

jâmerkranc

MWB

jâmerkranc Adj. ‘von Leid geschwächt, leidend’ vp deme orse hey wende vnd wanc / van wuͦnden vnd is iamercranc Böhmenschl 161 MWB 3,1 44,19;…

jāmerkranc

KöblerMhd

jāmer·kranc

jāmerkranc , Adj. nhd. „jammerkrank“, von Leid geschwächt, leidend Q.: Böhmenschl (Anfang 14. Jh.) E.: s. jāmer, kranc (2) W.: nhd. (ält.) j…

līpkranc

KöblerMhd

līpkranc , Adj. nhd. „leibkrank“, krank, kränklich, leidend Q.: DRW (14. Jh.) E.: s. līp, kranc W.: nhd. DW- L.: Lexer 423b (līpkranc), Henn…

vröudenkranc

KöblerMhd

vröude·n·kranc

vröudenkranc , Adj. nhd. „freudenkrank“ Q.: LexerHW (1. Hälfte 14. Jh.) E.: s. vröude, kranc W.: nhd. DW- L.: LexerHW 3, 538 (vröudenkranc)

Ableitungen von kranc (1 von 1)

unkranc

FindeB

* unkranc adj. RWchr.