Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
kranc
kranc s. kranech.
Aggregat · alle Wörterbücher
ahd. bis mhd. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 6 Wörterbücher ▾Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
kranc s. kranech.
Lautwandel-Kette
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Althochdeutsches Wörterbuch
kranc mhd. adj. , nhd. krank; mnd. krank, mnl. cranc; afries. kronk; an. krankr. — Graff IV,614. cranker: nom. sg. m. Gl…
Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +13 Parallelbelege
KRANC adj. I. schwach. 1. in bezug auf körperliches. a. ohne zusatz. er was ze starc und si ze kranc Greg. 223. ein kran…
Verweisungsnetz
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
28 Bildungen · 20 Erstglied · 7 Zweitglied · 1 Ableitungen
Lexer
kranc-gemuot adj. s. v. a. krancmüetic Winsb. 31,10.
Lexer
kranech , kranch stm. kraneche , kranche swm. BMZ kranich. kranech Walth. Freid. Er. 2045. Frlg. 101,80. Ulr. Wh. 180 c . Reinh. 347,1525. L…
Lexer
kranc-heit , krankeit stf. BMZ schwäche, schwachheit Iw. Parz. Barl. Herb. 11172. j.Tit. 222. Elis. 6508. Pass. 149,63. 242, 12. 154,28. K. …
KöblerMhd
kranchensnabel , st. M. Vw.: s. kranechensnabel
KöblerMhd
krancheswurz , sw. F., st. F. Vw.: s. kranecheswurze
MeckWB
Wossidia Krancht s. MeckWB Krankt .
Idiotikon
Kranchzug Band 17, Spalte 566 Kranchzug 17,566
Lexer
kranc-lich , krenc-lich adj. ib. schwach, gering, schlecht Elmend. ein krenkelîcher rât Pass. 233,63. in krenkelîcher armût ib. 234, 96. ir …
Lexer
kranc-lîche , krenc-lîche , -en adv. ib. Griesh. Berth. das si ir zierd so krenklich hat genidert Hätzl. 215 a . daʒ daʒ rœmische rîch nû st…
KöblerMhd
kranclīche , Adv. nhd. „kränklich“, schwach, schwächlich, gering, armselig, elend, schlecht, wenig, in geringem Maße, erbärmlich, kraftlos, …
KöblerMhd
kranclīchen , Adv. nhd. schwach, schwächlich, gering, armselig, elend, schlecht, kraftlos, geschwächt, wenig, in geringem Maße, kleinmütig, …
Lexer
kranc-müetec adj. BMZ schwach-, kleinmütig Myst. Rsp. 1422. Mgb. 192,20. 226, 19. vgl. krancgemuot;
Lexer
kranc-müetec-heit stf. kleinmut Mgb. 44,22.
KöblerMhd
krancmüetic , Adj. nhd. „krankmütig“, schwachmütig, kleinmütig, wankelmütig Hw.: vgl. mnl. crancmoedich, mnd. krankmȫdich Q.: Vät, Cranc (FB…
KöblerMhd
krancmüeticheit , st. F. nhd. „Krankmütigkeit“, Kleinmut Q.: BdN (1348/1350) E.: s. kranc, müetic, heit W.: s. nhd. (ält.) Krankmütigkeit, F…
KöblerMhd
krancmūtic , Adj. Vw.: s. krancmüetic
KöblerAhd
krancolōn , sw. V. (2) Vw.: s. krankolōn
Lexer
krancte prät. s. krenken.
Lexer
kranc-var adj. BMZ schwach aussehend, blass Walth. 68,2 var.
Lexer
kranc-wurz stf. s. kranechwurz.
KöblerMhd
herzekranc , Adj. nhd. „herzkrank“, kraftlos Q.: Herb (1190-1200) E.: s. herze (1), kranc (1) W.: nhd. herzkrank, Adj., herzkrank, DW 10, 12…
BMZ
JETAKRANC n. pr. 1. künec Jetakranc von Gampfassâsche Parz. 770. 2. geogr. n. ein Mœrinne ûʒ Jetakranc W. Wh. 386,18.
MWB
jâmerkranc Adj. ‘von Leid geschwächt, leidend’ vp deme orse hey wende vnd wanc / van wuͦnden vnd is iamercranc Böhmenschl 161 MWB 3,1 44,19;…
KöblerMhd
jāmerkranc , Adj. nhd. „jammerkrank“, von Leid geschwächt, leidend Q.: Böhmenschl (Anfang 14. Jh.) E.: s. jāmer, kranc (2) W.: nhd. (ält.) j…
KöblerMhd
līpkranc , Adj. nhd. „leibkrank“, krank, kränklich, leidend Q.: DRW (14. Jh.) E.: s. līp, kranc W.: nhd. DW- L.: Lexer 423b (līpkranc), Henn…
FindeB
* unkranc adj. RWchr.
KöblerMhd
vröudenkranc , Adj. nhd. „freudenkrank“ Q.: LexerHW (1. Hälfte 14. Jh.) E.: s. vröude, kranc W.: nhd. DW- L.: LexerHW 3, 538 (vröudenkranc)
FindeB
* unkranc adj. RWchr.