lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

kocke

mhd. bis Dial. · 11 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MWB
Anchors
16 in 11 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
44
Verweise raus
25

Eintrag · Mittelhochdeutsches Wb. (MWB)

kocke swM.

kocke swM. auch kucke ( HvNstAp 3249 ), kogge ( NvJer 368 vgl. Schiller/  Lübben 2,513f.). großes, hochbordiges Segelschiff zum Transport von Gütern, Personen und Kriegsgerät, ‘Kogge’ ich wæn, daz mer getruͦg nie me / so manic shif mit ein ander: / kiele, sheitis, shalander, / kocken, buzzen, galide Rennew 13165 u.ö.; RvEWh 10764; under einem segele eines schiffes, daz ein kocke geheizen ist StatDtOrd 22,19; NvJer 368; Parz 58,6; funf und funfzic kocken, rîch bereit / [...], / dar uf vil werder ritterschaft Kreuzf 3573; ûf einem kocken über mer / quâmen bilgerîne UvEtzWh 4798; dar zuo sol man würken guoter kocken drî, / die ros unde spîse uns nâhen tragen bî Kudr 257,1; diu werc [Belagerungsmaschinen] , diu dâ gerihtet sîn / ûf kocken oder ûf galîn, / diu werfent krefticlicher vil / ze verrem unde wîtem zil, / denn diu ûf der erden stânt Ottok 34251. – in der Wendung ~ unde kiel: als uns diu âventiure seit, / kocken unde kiel, die waeren alle bereit Loheng 5862; man sach vil kocken unde kiel / gezieret ûf dem wazzer komen UvEtzAlex 7260. 24034. 4417; Kreuzf 3725. – Lit.: P. Heinsius, Das Schiff der hansischen Frühzeit, 2Weimar 1986.

MWB 3,2 415,16; Bearbeiterin: Wemhöner

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    KOCKEswm.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +8 Parallelbelege

    KOCKE swm. eine art von breiten rundlichen schiffen; navis lata, puppi proraque in hemicyclum ductis. frz. coque, ital. …

  2. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    kockeF.

    Köbler Mnd. Wörterbuch

    kocke , F. Vw.: s. kȫke

  3. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Kocke

    Adelung (1793–1801) · +3 Parallelbelege

    Die Kocke , eine Art Schiffe, S. Adelung Kogge .

  4. modern
    Dialekt
    Kocke

    Rheinisches Wb. · +1 Parallelbeleg

    Kocke kok, –ǫ-, Pl. -kə, –gə ein lrip. Wort in Malm , Prüm-Bleialf Steffeln ( -u- ), Aden-Hümmel , Schleid , Eusk , MüEi…

Verweisungsnetz

49 Knoten, 69 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 9 Hub 5 Kompositum 28 Sackgasse 7

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit kocke

24 Bildungen · 24 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

kocke‑ als Erstglied (24 von 24)

kockelkorn

DWB

kockel·korn

kockelkorn , n. kockelkörner, cocculae orientales. Frisch 1, 531 a . auch kockelskörner, kokelkörner, kokoskörner, menispermum cocculus. Nem…

kockelmann

DWB

kockel·mann

kockelmann , m. : jetzt hat der teufel dʒ gesinde also verderbet, dasz sie ausz ihren herrn und frawen eitel gespötte treiben, verlachen sie…

Kockeln

RhWB

kock·eln

Kockeln kǫkələn Barm Pl. t.: Fleischlappen am Schnabel des Hahns.

kockeln I

RhWB

kockeln I -o- = Huckepack tragen s. kuckeln III;

kockeln II

RhWB

kockeln II -o-, –ǫ-, –- = gackern, kichern s. kuckeln IV;

kockeln III

RhWB

kockeln III -o- = umfallen, stürzen s. kuckeln V;

Kockelskuurn

MeckWB

Kockelskuurn n. nur fachsprachlich 'Cokkelskörner' cocculi indici (1830) Sa. Land.Ges. 7, 225; Frucht des Strauches anamirta cocculus Marz. …

Kockelskörner

Herder

kockel·s·körner

Kockelskörner , die Samen der javanischen Pflanze Menispermum cocculus , stark abführendes Arzneimittel, werden gerne von den Fischen versch…

kockelspil

DWB

kockel·spil

kockelspil , kokelspil , n. gaukelspiel: aus uns treibt her ( er ) sein kokelspil. Grimm Reinhart fuchs s. 436 .

Kockendüz

RhWB

Kocken-düz kǫkədȳts Grevbr-Otzenr m.: Zaunkönig.

Kockennase

RhWB

kocken·nase

Kocken-nase kǫknā:s Köln-Sürth f.: verächtl. lange Nase u. ein Mensch mit langer N.

Kockennöles

RhWB

Kocken-nöles kǫkən:ləs Bo-Keldenich m.: verächtl. Kopf.

kockern

DWB

kock·ern

kockern , vom hahn, die henne treten. Rädlein 553 a , M. Kramer (1719. 1768. 1787); es scheint eins mit bair. gockeln gleicher bed., zu gock…

kockernusz

DWB

kockernusz , f. cocosnusz: so viel als Morenland hat kockernüss und affen. reime dich oder ich fresse dich 137 .

Zitieren als…
APA
Cotta, M. (2026). „kocke". In lautwandel.de — Aggregat aus 53 historischen deutschen Wörterbüchern. Abgerufen am 11. May 2026, von https://lautwandel.de/lemma/kocke/mwb
MLA
Cotta, Marcel. „kocke". lautwandel.de, 2026, https://lautwandel.de/lemma/kocke/mwb. Abgerufen 11. May 2026.
Chicago
Cotta, Marcel. „kocke". lautwandel.de. Zugegriffen 11. May 2026. https://lautwandel.de/lemma/kocke/mwb.
BibTeX
@misc{lautwandel_kocke_2026,
  author       = {Cotta, Marcel},
  title        = {„kocke"},
  year         = {2026},
  howpublished = {lautwandel.de — Aggregat aus 53 historischen deutschen Wörterbüchern},
  url          = {https://lautwandel.de/lemma/kocke/mwb},
  urldate      = {2026-05-11},
}