Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
kocke sw. M.
kocke , sw. M.
- nhd.
- „Kogge“, Segel, breit gebautes Schiff mit rundlichem Vorderteil und rundlichem Hinterteil
- ÜG.:
- lat. liburnus Voc, triremis Voc
- Hw.:
- s. kocke (2); vgl. mnl. cogge, mnd. kogge (1)
- Q.:
- Ren, RWh, Enik, Kreuzf, WvÖst, Hiob, MinnerI, MinnerII, (sw. F.) Ot (FB kocke), HvNst (FB kucke), Ack, Chr, Dietr, Gl, Hätzl, JTit, Kirchb, Kudr, LivlChr, Loheng, NvJer, Parz (1200-1210), Reinfr, Rozm, Schiltb, StatDtOrd, Suchenw, TürlWh, UvEtzAlex, UvEtzWh, Voc, WeistGr, Wh
- E.:
- ahd. koggo* 3, kohho*, sw. M. (n), Kogge, Schiff; s. germ. *kuggō-?, *kuggōn?, *kugga-?, kuggan?, Sb., Kogge?
- W.:
- nhd. Kocke, M., „Kogge“, DW 11, 1565
- L.:
- Lexer 112b (kocke), Lexer 417a (kocke), Hennig (kocke), LexerHW 1, 1661 (kocke), Benecke/Müller/Zarncke I, 857a (kocke), LexerN 3, 277 (kocke), MWB 3, 415 (kocke)