Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
galan st. v.
st. v.; ae. galan; an. gala; vgl. mnl. galen (st.?) sw. v. — Graff IV,178.
Praes.: kalan: inf.? Gl 1,335,24 (Rb; vgl. unten); galendero: part. gen. pl. Pw 57,6.
Verschrieben (wohl unter Einfluß von vorhergehendem galendero): galen-: part. gen. sg. m. -dero Pw 57,6; -deri Gl L 283.
Beschwörungsformeln vortragen, Zaubergesänge singen; beschwören, auch substant. (vgl. de Grauwe I § 150): thie (die taube Otter) ne sal gehorin stimma an (vgl. Einl. § 7 α) galendero in toufreres galendes uuislico quae non exaudiet vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter Pw 57,6 (2) = Gl L 283; hierher wohl auch mit ungenauer Übers. des Lat. (vgl. Wesche, Zauber S. 43): duruh kalan [vocavit autem Pharao sapientes et maleficos: et fecerunt etiam ipsi] per incantationes [Aegyptiacas et arcana quaedam similiter, Ex. 7,11] Gl 1,335,24.
Abl. galâri, galdar, galm, galstar; gellen; ferner: -galôn, -galunga, -gala.