Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fûst st. f.
st. f., mhd. vust, nhd. faust; mnd. vust, mnl. vuust; ae. fýst. — Graff III, 726.
fuust: nom. sg. Gl 1,546,42. 3,19,2. — fust: nom. sg. Gl 1,74,12 (Ra). 324,19 (S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh.). 2,387,4 (Wolf. Wiss. 77, 9. Jh.). 459,14 (2 Hss., davon 1 Hs. -v-). 578,49 = Wa 93,13 (Düsseld. F. 1, 9. oder 10. Jh.). 697,48. 3,4,10 (Voc.). 71,56/57 (SH A, 4 Hss.). 178,12 (SH B). 253,23 (SH a 2, 2 Hss., davon 1 Hs. -v-). 354,2. 392,15 (Hildeg., 2 Hss.). 405,7. 412,21. 414,24 (sämtl. Hd.). 434,37. 439,9. 4,208,10. Nc 762,10 [107,12]; dat. sg. -]i Gl 1,620,58 (Rb). 621,41 (Rb); acc. sg. -] 287,67 (Jb-Rd). 2,505,62 (2 Hss.). 535,73. 541,28; dat. pl. -] im 4,6,14 (Jc); -]in 2,214,61. 261,49 (Luxemb. 44, 9. Jh.). T 192,1; -]on Gl 1,74,11 (Pa K; zu -on vgl. Schatz, Abair. Gr. § 109 e); -]en []2,615,61. — fvsth: nom. sg. Hildebrandt I,129,193 (SH A). — uust: nom. sg. Gl 3,71,57 (SH A). 362,61 (Jd, v-). 506,23. 661,51; acc. sg. -] 2,433,16 (v-). — fiust-: dat. sg. -e Nc 762,9 [107,11]; dat. pl. -in Gl 2,206,33 (S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh.). — west: nom. sg. Gl 3,71,58. — faust: nom. sg. Gl 3,71,57 (SH A).
Verschrieben: wlst: nom. sg. Gl 3,52,28 (l. wst, Steinm.). 1) Faust: fuston fliz colaphus Gl 1,74,11. fust pugnus 12. 3,19,2. 52,28. 178,12. 253,23. 354,2. 362,61. 405,7. 412,21. 434,37. 439,9. 4,208,10. fusti [percutitis] pugno [impie, Is. 58,4] 1,621,41. fiustin [percutitis] pugnis [Greg., Cura 3,19 p. 62] 2,206,33. 214,61. fust mala punica genus est pomorum ... magnum quasi duas pugnas [zu: mala punica, Ex. 28,33] 1,324,19. fustin [cumque (sc. mater) semetipsam alapis] pugnis [-que tunderet, Greg., Dial. 1,9 p. 192] 2,261,49. fusten [illa (sc. mater) genas secuit, nudum ferit altera] pugnis [pectus, Sed., Carm. pasch. II, 124] 615,61. fust [unguibus ora soror foedans et pectora] pugnis [... morientem nomine clamat, Verg., A. IV, 673] 697,48. fust (palma est) manus expansis digitis, sicut pugnus contractis. Pugnus a pugillo [Summ. Heinr. III, 6,192] 3,71,56. Hildebrandt I,129,193. fust magux pugnus Gl 3,392,15. fustim colaphis [eum ceciderunt, Matth. 26,67] 4,6,14. mit fustin sluogun inan colafis eum ceciderunt T 192,1. uuarta si bliuuendo daz houbet . mit tero fiuste ictibus crebris verticem . complicatisque in condilos . i. in nodos digitis vulnerabat Nc 762,9 [107,11]. uuaz ist tiu fust . âne so diu hant sih petuot. Tanne bergent sih tie fingera. unde ougent sih tie chnoden 10 [12]; hierher wohl auch: fust [numquid manus articulatim est digesta dei ? numquid] vola (Glosse: vola, medietas palmae: inde involare dicimus, quia quidquid involamus, in palma recondimus) [? Prud., Apoth. 860] Gl 2,387,4. 459,14. 578,49 = Wa 93,13. in vust faltenti [ast hic avarus contrahit manus recurvas et] volam (Hs. in volam) plicans [aduncis unguibus, ders., P. Laur. (II) 242] 433,16. fust volam [ebda.] 505,62. 535,73. 541,28; Fehlübers.: fust pugna 3,4,10. 2) die gekrümmte (hohle) Hand als Maßeinheit: fusti [quis mensus est] pugillo [aquas ...? Is. 40,12] Gl 1,620,58; hierher vielleicht auch: fust pugillus 3,414,24. 506,23. palmus 661,51 (vgl. zuogetan hant palmus Diefb., Gl. 407 c); — eine Handvoll: fust [quorum unus (der Priester) tollet] pugillum plenum [similae et olei, Lev. 2,2] Gl 1,287,67; bildl.: fuust [melior est] pugillus [cum requie, quam plena utraque manus cum labore, Eccles. 4,6] 546,42.
Abl. fûstilîn, fûstiling; fûstôn.