Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
eiz st. m.
st. m., mhd. eiz, nhd. eisz m. (auch n.). — Graff I, 541.
eiz: nom. sg. Gl 2,600,40 (M). 4,109,33 (Sal. a 1). 165,50 (Sal. c). Beitr. 73,223 (nach Gl 4,165,50, Sal. c). Festschr. Kralik S. 72; gen. sg. -]zes Gl 2,641,13; acc. pl. -]ze 510,1 (Eins. 316, 11. Jh.); -]a 451,21; []-]e 510,1 (Zürich C 164, 11. Jh.). — ezzi: nom. pl. Gl 4,350,5 (Trient 1660, 11. Jh.).
eisce: nom. pl. Gl 3,408,76 (Hd.).
Geschwür, Eiterbeule; im Plural auch Ausschlag: eiza ancgueiza papulas [-que fervor aestuosus (des Fiebers) excitat, Prud., P. Rom. (X) 489] Gl 2,451,21 (1 Hs. nur anguueiz). eizze piullun papulas [ebda.] 510,1. eiz rude [serpit enim eorum (der Sektierer) venenatus sermo sicut] ulcus [in gregibus, Ruf., Hist. eccl. II, 1,12 p. 109,6] 600,40 (1 Hs. nur rud(i)a). eizzes [siquis ferro potuit rescindere summum] ulceris [os, Verg., G. III, 454] 641,13. blatere eisce vesicae ulcera 3,408,76. eiz ulcus 4,109,33. eiz ulcus 165,50. ezzi [ardentes] papulae [atque immundus olentia sudor membra sequebatur (beim Tragen der Wolle verseuchter Tiere), ebda. 564] 350,5. vlcus putredo ipsa ... vnde et ulcera i. eiz [zu: Is., Et. IV, 8,19] Beitr. 73,223 (nach Gl 4,165,50). eiz ulcus Festschr. Kralik S. 72.
Abl. eizala.