lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

ars

an. bis lat. · 17 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

LmL
Anchors
20 in 17 Wb.
Sprachstufen
9 von 16
Verweise rein
104
Verweise raus
22

Eintrag · Lex. musicum Latinum

ars

Bd. 1, Sp. 123
ars artis f. Kunstmittel artificial means 1 Bezeichnung für die Vergrößerung eines Notenwertes (durch Kaudierung) in der italienischen Mensuralnotation des 14. Jahrhunderts term used to indicate the increasing of a note value (by means of a stem) in Italian mensural notation of the 14th century [opp.: natura] [s.XIV] LmLMarch. pom. 8, 8: de duabus semibrevibus prima fit maior per artem, et praefertur minori in cantando. LmLMarch. pom. 30b, 16: Sed si ipsum totum excedat partes (puta quando brevis solum dividitur in duas semibreves, cum tales duae non possint adaequare totum), tunc oportet, quod altera ipsarum dicat duas partes temporis propter debitam perfectionem mensurandi; et tunc dicimus, quod hoc applicabitur ipsis notis, aut via naturae, aut via artis. Si via naturae, ultima quae est finis, dicet duas partes ipsius temporis; et ratio supradicta est eo, quod finis semper sit perfectior quam principium. Sed si ab arte, tunc sufficit, quod in duabus vel pluribus semibrevibus compositis ad invicem, consurgat perfectio mensurandi, qua ipsum totum possit a partibus adaequari. Et quia non est prius de ratione alicuius partis quam alterius, ideo per aliquod accidens applicatum notae semibrevi ab arte (puta per aliquam caudam) possumus ipsum totum applicare partibus. LmLMarch. pom. 30b, 31: Ab arte vero possemus instituere, quod prima (sc. semibrevis) dicit duas partes temporis, et ultima unam. Et quia hoc est per accidens, ideo oportet, quod tali primae accidens adiungatur, et hoc est cauda. LmLMarch. pom. 30c, 43: ex institutione auctoris musici per artem, ratione superius dicta, prima habet de sex partibus temporis tres, aliarum vero trium quaelibet habet unam. LmLMarch. pom. 30c, 47: convenientior modus est modus naturae quam modus artis in naturalibus; modus autem artis est convenientior in artificialibus quam modus naturae. Quia igitur talis caudatio fit ab arte plus quam a natura ... oportet nos notas multiplicare. LmLMarch. pom. 30c, 52: Potest ergo (sc. musicus) per artem partes illas, quae excedunt alias cuicunque vult applicare, ita quod applicando per viam artis excedat viam []naturae. LmLMarch. pom. 30c, 56: Et si dicatur: Possum caudare ultimam? Dicimus quod sic; et tunc ipsa continebit per artem tres partes temporis de sex, et tres praecedentes unam singulariter de sex partibus temporis naturaliter continebunt. LmLMarch. pom. 30e, 44: nisi velles praeter ordinem naturae per artem unam excedere aliam in valore. Et tunc oportet, quod in excedente signum artis ponatur, quod est cauda in deorsum. LmLMarch. pom. 30f, 12: Per artem vero potest ea, quae est in principio octo partes temporis continere; et tunc ea, quae erit in fine naturalis, tres continebit. LmLMarch. pom. 30g, 2: Nec etiam potest facere ars, quod aliqua nota contineat de partibus temporis plures vel pauciores quam cadant in faciendo perfectionem proportionis cum ipsa et adiunctis ei, quia solum ars habet invenire modos faciendi proportionem mensurae. Ad hoc enim est ars instituta. LmLMarch. pom. 31, 3: Maiores autem debent distingui, quia quaedam debent dici maiores via artis, quaedam maiores via naturae. ... Maior autem semibrevis via artis debet dici illa, quae continet duas de tribus partibus temporis; nam nunquam posset duas de tribus partibus temporis continere, nisi hoc esset via artis. LmLMarch. pom. 31, 19: illa, quae adiuncta continebit unam partem de sex et dimidiam vocetur minor per artem... sicut maiores per artem semper plus continent quam maiores per naturam, ita et minores per artem plus continent quam minores per naturam; nam ars semper addit super naturam. al. LmLMarch. comp. 3, 13: perfectiores partes debent sumi a parte finis et non a parte principii, et dicimus via nature; via autem artis, que quidem est per accidens, possumus in prima semibrevi duas partes ponere eidem, scilicet per accidens, adiungendo, quod (ms. et ed.: a nigredo, que; cf. LmLFr. Gafur. extr. 12, 16, 18) est cauda in deorsum. LmLMarch. comp. 4, 12: si due semibreves ponuntur pro tempore, prima potest dici maior via artis, signis artis eidem additis, scilicet cauda in deorsum (inde LmLFr. Gafur. extr. 12, 16, 27). LmLMarch. comp. 4, 14: prima, que caudetur ratione predicta, continet tres et vocatur maior per artem, quia in valore excedit maiorem per naturam (inde LmLFr. Gafur. extr. 12, 16, 30). LmLMarch. comp. 4, 29: quia due prime semibreves de quattuor sunt minores, ideo plus indigent de adiutorio artis ad proportionem perfectionis inveniendam (inde LmLFr. Gafur. extr. 12, 16, 39). al. LmLGuido fr. 2, 37: Maiores per artem, que continent medietatem vel duas partes temporis et figurantur cum filo in deorsum; minores per artem continent tres de duodecim ipsis sistentibus non caudatis. LmLGuido fr. 10, 3: secundum Gallicos caudata quinque partes de sex continet via artis, non caudata in sexta parte temporis permanente. al. [s.XV] LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 85: Cum enim tres pausas longae positas simul aut una praecedente alias duas simul vel omnes tres solutas in aliquo cantu inspexerimus, procul dubio maiorem modum et exinde maximam longas tres valere via artis intelligimus. LmLBart. Ram. 3, 1, 3 p. 88: At cum via artis ternarium facimus, aliquo signo perscribimus, ita quod, etsi notula duas tantum valebat natura, per artem facimus tres. 2 Bezeichnung für das Hexachord von Γ - E term for the hexachord from Γ - E [s.XIV] LmLCompil. Lips. p. 130: Septem modis cantamus per musicam. Primo per artem a Gammaut usque ⋅E⋅lami. Secundo per naturam a ⋅C⋅faut usque ad ⋅a⋅lamire. Tertio per ⋅b⋅ molle ab ⋅F⋅faut (ed.: ⋅C⋅faut) usque ad ⋅d⋅lasolre eqs. ibid.: Item breviter: Gamma per artem. ⋅C⋅ ⋅c⋅ per naturam. ⋅F⋅ ⋅f⋅ per ⋅b⋅ ⋅⋅ molle. ⋅G⋅ ⋅g⋅ per ⋅C⋅ (ed.: ⋅b⋅) ⋅⋅ durum. Item breviter: Gammaut habet unam vocem ut, et cantatur per artem. ... ⋅C⋅faut habet duas voces, fa et ut, et duas mutaciones, fa ut per ascensum, ut fa per descensum. Cantatur autem fa per artem, ut per naturam. ibid. al.[]
6003 Zeichen · 125 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–14. Jh.
    Altnordisch
    arsst. M. (a)

    Köbler An. Wörterbuch

    ars , st. M. (a) nhd. Arsch, After Hw.: s. rass; vgl. ae. ears, ahd. ars, afries. ers E.: germ. *arsa-, *arsaz, st. M. (…

  2. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    arsst. m.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +2 Parallelbelege

    ars st. m. , mhd. ars, nhd. arsch; as. ars[belli], mnd. ārs, ērs, mnl. ers; afries. ers; ae. ears; an. ars, rass. — Graf…

  3. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    ARSstm.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +4 Parallelbelege

    ARS ( pl. ärse) stm. gesäß. sô ir der ars stille lît Ls. 3,392. — in mehreren sprichwörtlichen redensarten ir sît gelîch…

  4. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    ārsm.

    Mittelniederdeutsches Wb.

    ārs , ērs , m. , der Hintere. arsbacken, ~belgen, -bellen, -billen clunis , Hinterbacken, ~gat, ~knōke, ~lok, ~wîp, -wis…

  5. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    ars

    Goethe-Wörterbuch

    ars Ars, Ares wird der Kriegesgott genannt, | Ars heißt die Kunst und A ... ist auch bekannt. | Welch ein Geheimniß lieg…

  6. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Ars

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +3 Parallelbelege

    Ars , türk., die Aufzeichnung der Vorrechte eines Bestallten, die in seinem Berat (Anstellungsdiplom), auf's Speciellste…

  7. modern
    Dialekt
    Ars

    Schweizerisches Idiotikon

    Ars Band 1, Spalte 466 Ars 1,466

  8. Sprichwörter
    Ars

    Wander (Sprichwörter)

    Ars Ars und Mars haben gar oft ihre Geschäfte miteinander. Von dem Gezänk der Künstler und Gelehrten untereinander.

  9. Latein
    ars

    Lex. musicum Latinum · +2 Parallelbelege

    ars artis f. Kunstmittel — artificial means 1 Bezeichnung für die Vergrößerung eines Notenwertes (durch Kaudierung) in d…

Verweisungsnetz

97 Knoten, 96 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 7 Hub 1 Wurzel 2 Kognat 2 Kompositum 73 Sackgasse 12

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit ars

509 Bildungen · 475 Erstglied · 32 Zweitglied · 2 Ableitungen

ars‑ als Erstglied (30 von 475)

Arsaciden

Herder

Arsaciden , die parthischen Könige, von Arsaces I. abstammend, der 256 v. Chr. Parthien von Syrien losriß; die Dynastie dauerte bis 226 n. C…

ARSAÉTE

Hederich

ARSAÉTE , es , ( Tab. XVIII .) eine von den 50 Töchtern des Danaus, welche ihren Bräutigam, den Ephialtes, die erste Hochzeitnacht umbrachte…

Arsakiden

Meyers

Arsakiden , 1) Dynastie des Partherreichs, durch Arsakes I. gegründet, herrschte von 250 v. Chr. bis 227 n. Chr.; s. Parthien . – 2) Armen. …

arsali

KöblerAn

ars·ali

arsali , sw. M. (n) nhd. Bettumhang, Bettzeug Hw.: s. arsalr L.: Vr 15a

arsalr

KöblerAn

arsalr , st. M. (a) nhd. Bettumhang, Bettzeug Hw.: s. arsali L.: Vr 15a

Arsamás

Meyers

Arsamás , Name einer russ. literarischen Gesellschaft, die, von Karamsin 1815 in Petersburg begründet, eine Anzahl hervorragender russischer…

arsarada

LDWB1

arsarada [ar·sa·rạ·da] f. (-des) ‹med› Verstopfung f. , Darmträgheit f. , Darmverschluss m. , Darmverstopfung f. , Stuhlverstopfung f. ◆ ars…

arsaré

LDWB1

ars·are

arsaré [ar·sa·rę́] I vb.tr. (arsera) ‹med› verstopfen II adj. (-rá, -rada) ‹med› verschlossen, verstopft ( → impedrí, impifé) III ‹med› Vers…

arsbacke

Lexer

ars·backe

ars-backe swm. clunis Voc. 1482. Germ. 8. 110, 1577. Öh. 35,32.

arsbal

KöblerAhd

ars·bal

arsbal , st. N. (ja) Vw.: s. *arsbelli Hw.: vgl. as. arsbal*

arsbelle

Lexer

ars·belle

ars-belle stf. nicht m. BMZ s. v. a. afterbelle Voc. er sluoc im abe ein arspel Roseng. Bartsch 449 ; als flurname in der arsbell Gr.w. 1,81…

Arsbelle N

Idiotikon

Arsbelle N. Band 4, Spalte 1154 Arsbelle N. 4,1154

arsbelli

AWB

ars·belli

arsbelli st. n. ( plur.? Die Annahme eines neutralen ja-Stammes [ zu bal- s. dort 2]) ist wahrscheinlicher als der von Franck-van Wijk, Et. …

arsbille

AWB

ars·bille

arsbille mhd. f. ; mnd. ārsbillen pl., mnl. ersbille. ars-bille: nom. pl. Gl 3,248,42 ( SH a 2, Wien 160, 13. Jh. ); - ] n 363,37 ( Jd ). Ge…

arsbossen

DRW

ars·bossen

arsbossen mit dem Hintern auf einen Stein oder Mastbaum stoßen vgl. bottarsen JbHistVk. 1 (1925) 113

Arsbrūter

Idiotikon

Arsbrūter Band 5, Spalte 1003 Arsbrūter 5,1003

arsch

DWB

arsch , m. culus, anus, podex, pl. ärsche, ahd. mhd. ars, pl. erse, ags. ears, engl. arse, mnl. aers, nnl. aars und naars ( wie narm, noom, …

arschblutt

SHW

arsch-blutt Band 1, Spalte 349-350

Arschdarm

SHW

Arsch-darm Band 1, Spalte 349-350

Arschdorn

SHW

Arsch-dorn Band 1, Spalte 349-350

arscheln

SHW

arsch-eln Band 1, Spalte 349-350

arschern

SHW

arsch-ern Band 1, Spalte 349-350

Arschert

SHW

Arsch-ert Band 1, Spalte 349-350

ars als Zweitglied (30 von 32)

bars?

KöblerAs

*bars? , st. M. (a) nhd. Barsch ne. perch (N.) Hw.: vgl. ahd. bars E.: s. germ. *barsa-, *barsaz, st. M. (a), Barsch; germ. *burzō-, *burzōn…

gadars

KöblerGerm

*gadars , Prät. Präs. nhd. er wagt, er erkühnt sich E.: s. *dursan

āpenars

KöblerMnd

*āpenars , N. nhd. Affenarsch Hw.: s. āpenärseken E.: s. āpe, ars

âbars

Lexer

âbars , âbasel stm. s. âwasel.

bears

KöblerAe

bears , st. M. (a) nhd. Barsch ÜG.: lat. lupus Gl Hw.: vgl. ahd. bars Q.: Gl E.: s. germ. *barsa-, *barsaz, st. M. (a), Barsch; germ. *burzō…

bickārs

MNWB

bick·ars

bickārs , -ērs (s. bik- ) Wolf „intertrigo, bubo”.

bikārs

MNWB

bik·ars

bik-ārs , -ērs (s. bick-), m. , Wolf, „intertrigo , bubo”, Wundsein am After.

dach (nigejars-)

MNWB

~dach (nigejars-), m. (flekt. am/van nîenjârsdāge ), Neujahrstag, 1. Januar. —

dwars

MNWB

dwars , dwas , s. dwēr(s), adv. , quer.

fockmars

DWB

fock·mars

fockmars , m. corbis malo veli anterioris affixa. s. mars .

G(e)schmars

Idiotikon

G(e)schmars Band 9, Spalte 976 G(e)schmars 9,976

inwars

MNWB

inwars s. inwerts.

Kāulbārs

Adelung

kaul·bars

Der Kāulbārs , des -es, plur. die -bärse, eine Art Börse in süßen Wassern, welche nur selten die Größe einer Spanne erreicht, und einen rund…

kipars

Lexer

kip·ars

kip-ars stm. BMZ der »wolf« am gesäss bubo Dfg. 83 a . keipars, marisca Voc. Schr. 1760. nd. bickars, bickers Dfg. 83 a und n. gl. 60 b . vg…

Pflars

Idiotikon

Pflars Band 5, Spalte 1257 Pflars 5,1257

schars

MNWB

sch·ars

schars (schartz) , schers (schertz) , adv. , kaum, knapp.

Seebars

Adelung

see·bars

Der Seebars , des -es, plur. die -bärse, eine Art Bärse, welche sich in der See aufhält; Perca marina Linn. Meerbars, Strandbars. Bey einige…

skars

Idiotikon

skars Band 10, Spalte 13 skars 10,13

Spars

Idiotikon

Spars Band 10, Spalte 488 Spars 10,488

spēgelhars

KöblerMnd

spēgelhars , N. nhd. Spiegelharz, Gemenge von Pech und Teer und Harz und Harpois E.: s. spēgel (1), hars W.: s. nhd. Spiegelharz, N., Spiege…

stûlebārs

MNWB

stul·e·bars

° stûlebārs Kaulbarsch (Goth. Arzneib. 140 [Hss. Ka R Kt]).

stûrbārs

MNWB

stur·bars

° stûrbārs Kaulbarsch (Tönnies Fenne 72); auch als Npr. (Reval. Bürgerbuch 1412 und 1468).

Ableitungen von ars (2 von 2)

arse

MNWB

arse- s. arche-, erse-.

bears

KöblerAe

bears , st. M. (a) nhd. Barsch ÜG.: lat. lupus Gl Hw.: vgl. ahd. bars Q.: Gl E.: s. germ. *barsa-, *barsaz, st. M. (a), Barsch; germ. *burzō…