Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
vröude stswf.
vröude , vröide , vreude stswf. BMZ vollere u. nbff. vröuwede, fröwede, fröwde, vrouwede, vrowede, vroude, vrôde, froide, frœde, frœd ( Wack. pr. 35,85. 87. 117 ), vriude, freide, frêd ( Chr. 3. 151,19 var. ) —: frohsinn, freude, erfreuendes, unterhaltendes ( gerne im pl. ), allgem. z. b. vröude unde wünne Nib. 305,1. Gudr. 212,4. 1307,4. 1250,4. iʒ ist ein vroude ( var. vrowede) der kristinheit Rul. 65,21. si habent ir fröude an mir gesehen Karl 11454. hie wart frouwede uber al Ulr. 900. daʒ ich mich fröite und fröide gap Msf. 185,25. êst nu lanc, daʒ mir diu ougen mîn ze fröweden nie gestuon…