Eintrag · Mittelniederdeutsches Wb.
unbedacht adj.
unbedacht um-, adj.: 1. unüberlegt, „Dat dede se ok in anderen dagen, wan se en vnbedacht wort sprak” (Birgitta 95), „Ik wolde ropen al umbedacht” (Narrenschyp 29); — leichtfertig, sorglos, „Also is een bijster herte over all unbedacht” (Veghe ? Lect. 54), „sulliche lichtuerdige vnbedachte vorgetene lude” (Hamb. Burspr. ed. Bolland 2, 281), „vmbedacht Sunder” (Könemann 97), (Sprw.:) „Bösen Radt gefolget unbedacht - hefft in grote Noth gebracht” (Hülsemann Sprw. 108). — 2. unverdächtig, „Und were nicht beter (so bleve iderman umbedacht), dat men dusse sake in beleringe stelde” (Oldecop 182), „Item welk dar vtstande wart, de schal dar sulven vtstan myt syneme eghene volke, so dat he dar nemende van buten krames insette vp de mede, dat he vnbedacht blyve” (Lüb. ZR 281).