Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
tōd st. M. (a)
tōd , st. M. (a)
- nhd.
- Tod, Untergang
- ne.
- death
- ÜG.:
- lat. casus N, (crucificare) N, exitus N, fatum N, (finis) N, funus Gl, funera N, (inferi) N, (interficere) O, interitus N, NGl, (languor) N, letum Gl, mors APs, B, Gl, I, MF, MH, N, NGl, O, Ph, PT=T, RhC, T, WH, mortalitas N, O, mortifer (= tōd traganti) Gl, (mortuus) NGl, O, Ph, necromantia Gl, nex Gl, obitus N, occasus N, occidere (V.) (1) (= tōd geban) N, pestifer (= tōd traganti) Gl, (supplicium) Gl, MF
- Vw.:
- s. līb-, *mord-, skant-
- Hw.:
- vgl. anfrk. dōd* (2), as. dōth*
- Q.:
- APs, B, FT, GB, Gl (765), I, L, M, MF, MH, N, NGl, O, OT, Ph, PT, RhC, T, WH
- I.:
- Lbd. lat. mortalitas?
- E.:
- germ. *dauþu-, *dauþuz, st. M. (u), Tod; s. idg. *dʰeu- (2), V., Sb., hinschwinden, sterben, Tod, Pokorny 260
- W.:
- mhd. tōt, st. M., Tod
- nhd.
- Tod, M., Tod, DW 21, 537
- R.:
- tōd beranti: nhd. todbringend
- ne.
- deadly
- ÜG.:
- lat. mortifer Gl
- R.:
- tōd traganti: nhd. todbringend
- ne.
- deadly
- ÜG.:
- lat. mortifer Gl
- R.:
- mit tōdu weigen: nhd. zu Tode bringen
- ne.
- bring to death
- R.:
- in tōde bituon: nhd. sterben lassen
- ne.
- let die
- L.:
- ChWdW8 295b (tōd), ChWdW9 855b (tōd)
- Son.:
- Tgl01 = Sankt Pauler Lukasglossen (Sankt Paul, Stiftsarchiv 1/8), Tgl03b = Paulus-Glossen der Winithar-Handschrift (Sankt Gallen, Stiftsbibliothek 70), Tgl054 = Tegernseer Cura-Glossen II (München, Bayerische Staatsbibliothek Clm 27152), Tgl059 = Darmstädter Eutychglossen (Darmstadt, Hessische Landes- und Hochschulbibliothek 739), Tglr Rb = großes Reichenauer Bibel-Glossar (Karlsruhe, Badische Landesbibliothek Aug. IC = XCIX), Wba01 = Wörterbuchglosse Abrogans (Paris, Bibliothèque Nationale lat. 7640), Wba02 = Samanunga (Wien, Österreichische Nationalbibliothek Cod. 162), Wba03 = Affatim-Glossar (Oxford, Bodleian Library Jun. 25)