Hauptquelle · Köbler Ahd. Wörterbuch
tōden sw. V. (1a)
tōden , sw. V. (1a) nhd. töten ne. kill (V.) ÜG.: lat. mortificare N Vw.: s. *bi-, gi-, ir- Hw.: vgl. as. *dōdian? Q.: N (1000) E.: germ. *dauþjan, sw. V., töten; s. idg. *dʰeu- (2), V., Sb., hinschwinden, sterben, Tod, Pokorny 260 W.: mhd. tœten, sw. V., töten nhd. töten, sw. V., töten, tot machen, sterben, machen, DW 21, 593