Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
sûfen stv. III.
sûfen stv. III. BMZ soufen Mgb. Diem. arzb. prät. souf, auch sof (: hof) Dal. 170, 28. part. gesoffen —: schlürfen, trinken, sorbere Dfg. 543 a . absol. nu briuwe hie und sûf dort Msh. 3,91 a . do er als lang sof Dal. 170,28. mit einem leffel, mit schüʒʒeln s. Tanh. hofz. 34. 37 ; tr. Troj. (31264). Mgb. Diem. arzb. er hieʒ in sûfen 'ʒ södelîn Reinh. 2090. diu waʒʒer souf diu erde wider Vilm. weltchr. 25. wîn ûʒ dem legel sûfen Msh. 3, 237 a . vgl. supfen. — intr. versinken, untergehn Albr. — mit ûʒ, be-, er-, ver-. vgl. Dief. 2,292. Leo 413 ;