Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
Strunk
Strunk, m.
-
ghyene struncke ... twerpenn: ... nyemant en sall onnyge stroncke vnkruyth vuylycken offt anders inder stadt graeuenn werpenn by eyn koer1518 DuisburgStR. IX 7
-
[weisen die scheffen einem abt in dem dorff F.] zu bann und mann, grund und erb, naß undt trücken, dührr und grün, auff der erden und under der erden, den fluck in der lufft, büsch und wälde, wege, wippel und strünck, wasser und waydt1541 LuxembW.(Majerus) IV 250
-
die strunc, daer si af comen was, dat waren na die werelt wise geheeten riddrenum 1280 MnlWB. VII 2333
-
als hi hem één hooft of sloech, soo wiesser vier weder wt den stroncum 1350 MnlWB. VII 2333