Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
mahnung f.
mahnung , f. das mahnen: monimentum manunge, maninge, monitio manunge, maninge, monunge Dief. 366 c ; manung, monitio, ammonitio. voc. inc. theut. n 3 b ; manung der lehnspflicht, derer lehnsleute, lehnsmanung evocatio et requisitio vasallorum ad praestanda servitia feudalia. Haltaus 1304 ; manung, postulatio in jure, actio civilis. ebenda; mahnung, commonitio, exactio, sollicitatio pecuniae, frumenti, vini etc. Stieler 1212 ; es bedarf der mahnung bei ihm, opus est admonitione penes eum. ebenda; freundliche mahnung, amica commonitio, scharfe mahnung, acerbissima exactio. ebenda; die ungestüme…