Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
lære adj.
lære , lær adj. BMZ md. lêre, lêr: leer, ledig Nib. Karl (422. 615). lærer seckel Troj. 2265, magen Fragm. 16 c , bûch Ulr. Wh. 156 a . lêre hant Pass. 363,52, scheide Msh. 3,266 a . lærer hof Gen. D. 81,1. daʒ schrîn l. machen Hpt. 6. 498,38. vierzic (hûs) wurden in dô lære Gudr. 320,3. die (krâme) möhten eines tages werden lære ib. 324,4. voller, lærer same Mgb. 112,16. lær airschalen ib. 83,33. daʒ der luft den leib iht lærn begreif ib. 96,12. ein ledig, lær und reht lêhen oft in Mz. 1 ; mit gen. Hartm. (liute Greg. 786. Er. 8670. sorgen l. Büchl. 1, 1726 ). Parz. Walth. ân schilt und sper,…