Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
hullilahhan st. n.
hullilahhan st. n. , mhd. hüllelachen. — Graff II,158. hulli-lahan: acc. sg. Gl 1,766,10 ( Sg 70, 8. Jh. ); huli- lachan : dass. 312,62 ( fragm. S. Paul, 10. Jh. ). 2,758,22 ( clm 14747, 9. Jh. ). Hülle, Decke: a) Überwurf: sin hulilachan [( Martinus ) nihil praeter ] chlamydem ( Hs. clamidem ) [, qua indutus erat, habebat , Sulp. Sev., Mart. 3 p. 113,8 ] Gl 2,758,22; b) ( das Gesicht ) verhüllendes Tuch: hullilahan [ multa fiducia utimur: Et non sicut Moyses ponebat ] velamen [ super faciem suam, ut non intenderet filii Israel in faciem eius, quod evacuatur, 2. Cor. 3,13 ] Gl 1,766,10; bildl.…