Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hullilahhan st. n.
st. n., mhd. hüllelachen. — Graff II,158.
hulli-lahan: acc. sg. Gl 1,766,10 (Sg 70, 8. Jh.); huli-lachan: dass. 312,62 (fragm. S. Paul, 10. Jh.). 2,758,22 (clm 14747, 9. Jh.).
Hülle, Decke: a) Überwurf: sin hulilachan [(Martinus) nihil praeter] chlamydem (Hs. clamidem) [, qua indutus erat, habebat, Sulp. Sev., Mart. 3 p. 113,8] Gl 2,758,22; b) (das Gesicht) verhüllendes Tuch: hullilahan [multa fiducia utimur: Et non sicut Moyses ponebat] velamen [super faciem suam, ut non intenderet filii Israel in faciem eius, quod evacuatur, 2. Cor. 3,13] Gl 1,766,10; bildl.: hulilachan [Sarae autem dixit: Ecce mille argenteos dedi fratri tuo, hoc erit tibi in] velamen (Hs. clamen) [oculorum ad omnes qui tecum sunt, Gen. 20,16] 312,62.