Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
ganerbe sw. M.
ganerbe , sw. M.
- nhd.
- Ganerbe, Miterbe
- Vw.:
- s. mite-
- Hw.:
- vgl. mnd. gānerve
- Q.:
- KlKsr, Parz (1200-1210), SSp, Urk, WeistGr
- E.:
- ahd. gianerbo* 8, sw. M. (n), Erbe (M.), Miterbe; s. gi, ana, erbo
- W.:
- nhd. (ält.) Ganerbe, M., „Ganerbe“, Miterbe, Teilhaber, DW 4, 1215
- L.:
- Lexer 53b (ganerbe), Hennig (ganerbe), WMU (ganerbe 1526 [1292] 1 Bel.), MWB 2, 89 (ganerbe), LexerHW 1, 735 (ganerbe), Benecke/Müller/Zarncke I, 439b (ganerbe), LexerN 3, 172 (ganerbe), DRW
- Son.:
- SSp mnd.?