Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
fuozfendo sw. m.
fuozfendo sw. m. , mhd. vuozvende. — Graff III, 540. fuoz-fend-: nom. sg. -o Gl 1,445,37 ( Rf ); nom. pl. -on T 79,13; fuoz-uendun: dass. Hildebr. I, 284,200 ( SH A ); vuoz-uenden: dass. Gl 3,183,24 ( SH B ). — uuaz-uendun: acc. pl. Gl 2,612,77. — fuz-uend-: nom. pl. -in Gl 3,135,15 ( SH A ); gen. pl. -eno 2,612,59. 1) einer, der zu Fuß geht: folgetun imo fuozfendon fon then burgin secutae sunt eum pedestres de civitatibus T 79,13. 2) Fußsoldat: fuozfendo [ per ] pedissequos ( Hs. pedissequs ) [ principum provinciarum, 3. Reg. 20,14 ] Gl 1,445,37. fuzuendeno [ elephantis et parti copiarum ] pe…