Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fuozfendo sw. m.
sw. m., mhd. vuozvende. — Graff III, 540.
fuoz-fend-: nom. sg. -o Gl 1,445,37 (Rf); nom. pl. -on T 79,13; fuoz-uendun: dass. Hildebr. I, 284,200 (SH A); vuoz-uenden: dass. Gl 3,183,24 (SH B). — uuaz-uendun: acc. pl. Gl 2,612,77. — fuz-uend-: nom. pl. -in Gl 3,135,15 (SH A); gen. pl. -eno 2,612,59. 1) einer, der zu Fuß geht: folgetun imo fuozfendon fon then burgin secutae sunt eum pedestres de civitatibus T 79,13. 2) Fußsoldat: fuozfendo [per] pedissequos (Hs. pedissequs) [principum provinciarum, 3. Reg. 20,14] Gl 1,445,37. fuzuendeno [elephantis et parti copiarum] pedestrium [Bomilcarem praefecit, Sall., Cat. 49 p. 288,1] 2,612,59. uuazuendun [(Metellus) ordines restituit et cohortis legionarias quattuor advorsum] pedites [hostium conlocat, ebda. 51 p. 291, 6] 77. fuzuendin pedes [Summ. Heinr. VIII, 6,200, pedites Steinm.] 3,135,15 (im Abschn. De militiae vocabulo; 5 Hss. fendo). vuozuenden pedites 183,24 (im Abschn. De principatibus et militiis aliisque personis; 1 Hs. fuozgengil). fuozuendun pedes Hildebr. I, 284,200.