Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
fendo sw. m.
fendo sw. m. , mhd. vende, nhd. dial. schwäb. fende Fischer 2,1051; ae. féþa; vgl. nhd. dial. schweiz. fend m. Schweiz. Id. 1,846; mnl. vende f. — Graff III, 540. fend-: nom. sg. -eo Gl 1,143,37 ( R; so Heinemann S. 77; Graff a. a. O. erwägt auch gen. pl., was ein st. Mask. voraussetzen würde, s. u. ); -o 374,5 ( Rb ). 2,661,21. 36. 682,62. 4,154,32 ( vgl. Beitr. 73,219, Sal. c; das rad. -o noch sichtbar ). 37 ( vgl. ebda., Sal. c; das rad. -o noch sichtbar ); nom. pl. -on Beitr. (Halle) 86, 393,46 ( Wolf. Wiss. 50, 9. Jh.; kaum gen. sg. wie lat. peditis, vgl. dazu Franck, Afrk. Gr. § 147 ); g…