Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
douwen sw. V.
douwen , sw. V.
- nhd.
- tauen, auftauen
- ÜG.:
- lat. liquescere, rorare
- Vw.:
- s. be-, up-
- Hw.:
- s. deien, döien*, döven, vgl. mhd. touwen (1), mnl. dauwen
- E.:
- s. mhd. touwen (1), sw. V., tauen, heruntertröpfeln; s. ahd. touwōn* 3, sw. V. (2), tauen (1), Tau (M.) spenden, benetzen; s. douwe
- W.:
- s. nhd. tauen, sw. V., tauen, niederfließen, mit Tau netzen, DW 21, 326 (thauen)?
- L.:
- MndHwb 1, 462 (douwen), Lü 83a (douwen)