DWB2
disput·abel
DISPUTABEL adj. lehnwort aus lat. disputabilis adj. strittig: 1696 dieses .. ist all zu disputable umb posi- tivè determiniret zu werden Lüt…
MLW
disputa·bilis
disputabilis , -e . quod (arte dialectica) disputari potest — erörterbar (nach den Regeln der Dialektik), zur Debatte stehend, ‘problematisc…
MNWB
disputâcie , disputâtie , f. , Disputation.
SHW
Disputacks Band 1, Spalte 1543-1544
DWB
disput·ant
disputant , m. wie disputierer. die disputanten machen einem ein nebel, duft oder rauch vors liecht, dasz man nicht weisz was man weisz, und…
BWB
Disputat Band 3, Spalte 3,1783
DWBQVZ
disputa·tio
disputatio inauguralis s. ius potandi, lat. ausg.
DWB
disputat·ion
disputation , f. lat. disputatio, mhd. disputazie Ben. 1, 367 . disputatz Maaler 91 c . Henisch 716. 1 . eine streitrede über einen wissensc…
DWB2
DISPUTATIONS-. vereinzelt disputation-. substantivische zuss. mit disputation A:
GWB
disputations·actus
Disputationsactus mBez auf die geplante Disputationsszene in Faust I (vgl 14,290ff) 1) B15,214,7 Schiller [3. od 4.4.01] 1) vgl MMorris, Die…
DWB2
disputations·artikel
disputationsartikel m. : 1943 Köhler Zwingli 220.
DWB2
disputations·exerzitium
disputationsexerzitium n. : 1853 Tholuck vorgesch. 1,1,242.
DWB2
disputations·punkt
disputationspunkt m. : 1614 disputation-puncten schutzrede d. wahrheit B 1 b .
PfWB
disputations·rat
Disputations-rat m. : = Disputierer , scherzh., Dischbedationsrat [ KB-Kriegsf ].
DWB2
disputations·satz
disputationssatz m. : 1723 Döhler mause-fallen ( 1724 ) 26.
DWB2
disputation·stag
disputationstag m. : 1853 Tholuck vorgesch. 1,1,241.
Meyers
disputation·stage
Disputationstage , in Mecklenburg Versammlungen der Stande, die nicht vom Landesherrn berufen sind, sondern aus eigner Initiative zur Bespre…
DWB2
disputations·uebung
disputationsübung f. : 1745 braunschw. schulordn. 1,235 K. B. Horlitz
GWB
disputation·swerk
Disputationswerk für Dissertation Frevelhaftes D. abgelehnt AADuW2,563 Schema [ vgl 28,43 DuW 11 ] vgl Disputation Armin Giese A. G.
MLW
disputatiuncula , -ae f. disputatio brevis — kurze Abhandlung, Erörterung : Godesc. Saxo theol. 23 p. 333,22 ut ... hanc adversus inimicum v…
MLW
disputat·ive
adv. disputative . modo disputationis — in Form einer Erörterung, Disputation : Albert. M. top. 2,1,1 p. 294 a ,1 hoc peccatum (sc. mentiend…
MLW
disputativus , -a, -um . ad disputationem, dialogum pertinens, dialecticus — erörternd, dialogisch, dialektisch : Erchanb. gramm. p. 6,14 su…
FiloSlov
disputa·tor
Disputator , m диспутант , м → FiloSlov Disputant, m
Meyers
Disputatorĭum (lat.), gelehrte Disputierübung; Kolleg zur Übung im Disputieren.
MLW
disputator·ius
disputatorius , -a, -um . 1 ad disputationem pertinens, dialecticus — erörternd, dialektisch : Conc. Karol. A 44 D p. 534,26 in rationibus -…
Meyers
Disputax (neulat., scherzhaft), ein Streitsüchtiger.
Lexer
disputazie swf. BMZ disputatio, gelehrte streitigkeit Pass. K. 586,85. Myst. (2. 472, 27) ;
Idiotikon
Disputaziōn Band 13, Spalte 1971 Disputaziōn 13,1971
KöblerAn
disput·era
disputera , sw. V. Vw.: s. disputa
MNWB
disput·eren
disputêren , swv. , disputieren.