lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

buer

mhd. bis Dial. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 6 Wörterbücher
Anchors
8 in 6 Wb.
Verweise rein
9
Verweise raus
7
Sprachstufen
4 von 16

Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)

bür

Bd. 2, Sp. 532

bür , n. mit kurzem vocal, vas, gefäsz, worin man aufhebt. Stalder 1, 245 : die het neues aufem bür ( die hat etwas im sinn, auf dem tapet, aufgehoben ). Gotthelf schuldenb. 202 .

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    bürstf.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +3 Parallelbelege

    Lexer bür ( ahd. AWB buri , vgl. gaburi, casus, eventus MWVQVZ Graff 3,168 ) stf. 1. gefäß, worin man etwas aufhebt. MWV…

  2. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    bür

    Grimm (DWB, 1854–1961)

    bür , n. mit kurzem vocal, vas, gefäsz, worin man aufhebt. Stalder 1, 245 : die het neues aufem bür ( die hat etwas im s…

  3. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Buer

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Buer (spr. būr), Dorf im preuß. Regbez. Münster, Kreis Recklinghausen, an der Staatsbahnlinie Bismarck-Winterswijk, hat …

  4. modern
    Dialekt
    BürPl.

    Mecklenburgisches Wb. · +1 Parallelbeleg

    Wossidia Bür Pl. -en f. der äußere Kissen- und Bettbezug im Gegensatz zum Inlett Jac. 1, 120; Kruse 32; 'zwey Unterbette…

Verweisungsnetz

19 Knoten, 15 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 3 Kompositum 11 Sackgasse 5

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit buer

720 Bildungen · 624 Erstglied · 88 Zweitglied · 8 Ableitungen

buer‑ als Erstglied (30 von 624)

Buerbad'

MeckWB

buer·bad

Wossidia Buerbad' Pl. -en m. Stadtbote, ä. Spr.: 'Johannes burbode' (1260) Beitr. Rost. 2, 4, 68; mehrfach. Mnd. bûrbode.

Buerband

MeckWB

buer·band

Wossidia Buerband m., n. einfaches, in der bäuerlichen Tracht verwendetes Band Schö.

Buerbengel

MeckWB

buer·bengel

Wossidia Buerbengel m. Bauernbursche; dem standesstolzen Schäfer ist er als Bewerber für seine Tochter unerwünscht: züh mal, Moder, dit (der…

Buerbidder

MeckWB

buer·bidder

Wossidia Buerbidder m. der Einlader zum Erntefest in Bauerndörfern, es war meist der Großknecht aus dem Bauernhause, in dem das Erntefest ge…

Buerbier

MeckWB

buer·bier

Wossidia Buerbier n. Fest, das der Bauernsohn, wenn er Bauer geworden war, den Dorfgenossen geben mußte Wa Waren@Vipperow Vipp . Br. Wb. 1, …

Buerbrot

MeckWB

buer·brot

Wossidia Buerbrot n. Bauernbrot; sprw. von der harten Arbeit des Bauern: Buerbrot is 'n suer Brot Lu Ludwigslust@Eldena Eld ; Pa Parchim@Suc…

Buerbrut

MeckWB

buer·brut

Wossidia Buerbrut f. die bäuerliche Braut; in der Hochzeitsnacht ward de Buerbrut ansnäden Wi Wismar@Niendorf b. Boiensdorf/Dreveskirchen Ni…

Bürbücks

MeckWB

buer·buecks

Wossidia Bürbücks f. sehr weite Hose; übertr. Neckname eines Kapitäns, der solche Hosen trug Ro.

Buerdäl

MeckWB

burd·ael

Wossidia Buerdäl f. die mit einem Lehmboden versehene Diele im alten Bauernhause, s. Däl.

Buerdanz

MeckWB

buer·danz

Wossidia Buerdanz m. das bäuerliche Tanzvergnügen in Ro Rostock@Doberan Dob beim Pferderennen Ro Rostock@Rethwisch Rethw ; im Tanzreim: hest…

bürde

DWB

bürde , f. onus, sarcina, tracht, last, goth. baurþei, gen. baurþeins, ahd. purdî, gen. purdîn ( Graff 3, 162 ), mhd. bürde ( Ben. 1, 154 a …

bürde,

FWB

1. ›das im Mutterleib befindliche, ungeborene Kind‹; als Metonymie: ›Schwangerschaft‹.; 2. ›die von Menschen und Tieren getragene Last, z. B…

bürdec-lich

Lexer

bürdec-lich adj. lästig, schwer. diu b. pîn MWVQVZ Kirchb. 708,46.

bürdel

DWB

buer·del

bürdel , n. fasciculus, manipulus, kommt in der bedeutung überein mit bündel, christbürdel nannte man sonst ein weihnachtsgeschenk. Ettners …

bürdelîn

Lexer

burd·elin

FindeB bürdelîn stn. dem. zu bürde MWVQVZ Germ. 7,350. MWVQVZ Gr.w. 1,666 ;

bürden

DWB

buer·den

bürden , onus imponere, aufbürden, auflegen, s. DWB bebürden : und was war nun mein dank dafür, dasz ich ein treuer fürstenknecht, der völke…

Bürde-Ney

Meyers

buerde·ney

Bürde-Ney , Jenny , Opernsängerin, geb. 21. Dez. 1824 in Graz, gest. 17. Mai 1886 in Dresden, Tochter einer Sängerin, trat in ihrem 15. Jahr…

bürdenträger

DWB

buerden·traeger

bürdenträger , m. bajulus, lastträger: ein langsamer gang ist bequem einem bürdentrager. Cyrill 10 b .

Bürdestahl

Adelung

buerde·stahl

Der Bürdestahl , des -es, plur. inus. im Handel und Wandel eine Art Steiermärkischen Stahles, welcher in lange Stangen geschmiedet wird, die…

bürdhaftig

WWB

burd·haftig

bürdhaftig Adj. „ bäörhäftig “ gebürtig ( Kr. Aschendorf-Hümmling Asd WWB-Source:155:KösterJK KösterJK 242).

Buerdiern

MeckWB

burdi·ern

Wossidia Buerdiern f. Bauernmädchen: Buerdiern von 'n Lann' Frett de Kantüffel ut de Pann im Neckreim Schö Schönberg@Rehna Rehna ; im abfäll…

buer als Zweitglied (30 von 88)

Ackerbuer

MeckWB

acker·buer

Wossidia Ackerbuer m.: dat is 'n groten Ackerbuer ein tüchtiger Landwirt Gü.

An-būer

WWB

An-būer m. „ Anbubber ein Neuanbauender“ (Lip WWB-Source:219:Oesterh Oesterh ).

Backbeerenbuer

MeckWB

backbeeren·buer

Wossidia Backbeerenbuer m. Beiname eines Bauern, dem nach dem Volksglauben de Drak Backbeeren brachte Wi @ NiendK; der oft Backbeeren ( s. M…

Bäkbuer

MeckWB

bak·buer

Wossidia Bäkbuer m. Name eines Bauern, der an der Bäk wohnt Ro Rostock@Ribnitz Ribn .

Bedd'sbür

MeckWB

Wossidia Bedd'sbür f. Bettbezug, Zieche: Berrsbür Ma Malchin@Brudersdorf Brud ; dee hett ne Mag' as ne Bedd'sbür von einer dicken Frau Ha Ha…

bûrlôt (buer-)

MNWB

° bûrlôt (buer-), n. , Bürgerrecht (Helgoland , s. DRwB. 1, 1273). Vgl. bûrmâl 2. lôthof, ~penninge, ~register, ~schillinc (?), ~cēdel, ~wer…

Dalbuer

MeckWB

dal·buer

Wossidia Dalbuer m. plumper Mensch, der bei der Arbeit mehr niederreißt als aufbaut Ma Malchin@Remplin Rempl ; Ro; Wa.

Decksbuer

MeckWB

deck·s·buer

Wossidia Decksbuer m. Scheltname für einen schlechten Seemann Wo. Seem. 1, 78.

Draubuer

LothWB

drau·buer

Draubuer m. Si. Trauben- od. Brustbohrer. — lux. 69.

Duwwelbür

MeckWB

Wossidia Duwwelbür f. starkes Gewebe, das meistenteils zu Inletts verarbeitet wurde; 'Keperbühre oder Doppelbühre' Jb. 2, 108.

ehrengebür

DWB

ehren·gebuer

ehrengebür , f. officium, quod decet: wider alle zucht und ehrngebür. Ayrer 294 b .

enbür

BMZ

Lexer FindeB enbür swv. hebe in die höhe. dâ von sich mannes herze enbürt MWVQVZ MS. H. 3,332. b. swenne ich den kolben mîn ûf enbür MWVQVZ …

erbür

BMZ

erb·uer

Lexer FindeB erbür swv. hebe in die höhe. in den rinc spranc Rennewart, daʒ er die stangen möht erbürn MWVQVZ W. Wh. 429,7. Îrinc hôhe truoc…

gebür

DWB

geb·uer

gebür , gebüren , s. DWB gebühr , DWB gebühren .

gegengebür

DWB

gegen·gebuer

gegengebür , f. antidorum, compensatio Stieler 861 : sein dankparkait mit ainer gegengebür oder mit ainem gegendienst .. anzaigen. Melanchth…

Gierbuer

MeckWB

gier·buer

Wossidia Gierbuer m. spielerisch für einen Raubvogel im Jöljapp rätsel Wo. V. 1, 12 g.

Grotbuer

MeckWB

grot·buer

Wossidia Grotbuer m. Großbauer, iron.: dat is 'n Grotbuer, hett twei Zägen un 'n Schap Ha Hagenow@Redefin Red . Kü. 1, 620.

Grüttbuer

MeckWB

gruett·buer

Wossidia Grüttbuer m. Dummkopf (1890) Ha Hagenow@Picher Pich ; Pl. Grüttbuern Scherzname der Einwohner von Plau.

Halfbuer

MeckWB

half·buer

Wossidia Halfbuer m. ein Bauer, der eine halbe Bauernstelle (50—100 Morgen je nach der Güte des Bodens) besitzt. Dä. 171 a ; Me. 2, 578.

Hauhnerbuer

MeckWB

Wossidia Hauhnerbuer m. Spottbezeichnung für den mangelhaft düngenden Bauern Ha Hagenow@Besitz Bes .

Hawbuer

MeckWB

haw·buer

Wossidia Hawbuer m. der unter einem Gutsherrn sitzende Bauer: so 'n dägten Hawbur Derb. 2, 221; dei beiden Hoffbuern Bri. 3, 15.

Hebür

MeckWB

heb·uer

Wossidia Hebür m.? Kinderscheuche, kleiner Kerl mit dickem Kopf und Pferdefuß, sitt up 'n Rokbœhn (1924) Ha.

Hiringsbuer

MeckWB

hiring·s·buer

Wossidia Hiringsbuer m. Bezeichnung für einen Bauern in Ro Rostock@Dierhagen Dierh , der Heringe ins Landesinnere fuhr.

Hoffbuer

MeckWB

hoff·buer

Wossidia Hoffbuer m. ritterschaftlicher Bauer: dei beiden Hoffbuern Bri. 3, 15.

Honnigbuer

MeckWB

honnig·buer

Wossidia Honnigbuer m. Beiname eines Bauern, der eine große Imkerei hatte Ha Hagenow@Wittenburg Witt .

Hydrokarbür

Meyers

Hydrokarbür , soviel wie Kohlenwasserstoff; speziell die flüssigen Kohlenwasserstoffe, die als Leuchtmaterial benutzt werden, wie Photogen, …

Jirrbuer

MeckWB

Wossidia Jirrbuer m. wie Jirpvagel Wo. V. 1, 12 a 3.

Ableitungen von buer (8 von 8)

büre

DWB

büre , s. DWB bühre .

erbür

BMZ

Lexer FindeB erbür swv. hebe in die höhe. in den rinc spranc Rennewart, daʒ er die stangen möht erbürn MWVQVZ W. Wh. 429,7. Îrinc hôhe truoc…

erbüren

DWB

erbüren , tollere, extollere, erheben, was das einfache büren: mhd. in den rinc spranc Rennewart, daʒ ër die stangen möht erbürn. Wh. 429, 7…

gebür

DWB

gebür , gebüren , s. DWB gebühr , DWB gebühren .

ge-büren

RhWB

ge-büren -- Klev ; -ȳ:- SNfrk, NRip; -ī- Rhfrk, Mosfrk: 1. sich ereignen, passieren, geschehen. Dat kos well g. Klevld, Selfk, Aach , mErft…

ge-bürlich

LexerN

ge-bürlich adj. es ist auch gepürlich, das irdische ding unterligen und die natûr gesweig, so gotliche kraft herscht MWVQVZ Brev. 54 b . MWV…

miss-büren

RhWB

miss-büren Bergh , Dür , Erk-Körrenz schw.: 1. anstossen, zu nahe treten, beleidigen, Ungebührliches tun, in der RA.: Met Froge (fragen) mes…

ver-büren

RhWB

ver-büren: sich v., verheben. Der Faule verbürt sech och nit.