Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Brauder m.
Brauder -o-, Pl. Bräuder, -ö- m. Bruder: Brorer Kohf. Hg. 35, 2; Brauder, -r-, Broder, -r- Mi 11 a . 1. der leibliche Bruder: min Korl-Brauder Reut. 2, 40 öft.; min Bäckerbrauder mein Bruder, der von Beruf Bäcker ist Gü Kobr ; Drohung kleiner Knaben: ick segg' 't minen groten Brauder, dee smitt di mit Schit Lu Lank ; ... dee sall di mit Pierschit smiten Schw; scherzhaft abgewandelt: kumm bloss min Dör vörbi, min öllst Brauder, dee noch in de Weig' liggt, ward di dat Fell schön utbullern Wa; wenn jem. ein sehr großes Swad mäht, heißt es: dee meiht för sinen Brauder mit Ro Ribn ; dee is 'n narrs…