Eintrag · Mittelhochdeutsches Wb. (MWB)
bestie swF.
2 ‘Reittier’
1 ‘wildes Tier’ vnd was in der wüste virzcig tage vnd virzcig nechte [...] vnd was mit den bestien, vnd di engele dieneten ime BiblMK 287 2 ‘Reittier’ der meister sol haben ein ros unde drî bestien StatDtOrd 98,29; von der teilunge der bestien. / ist daz mûle oder pfert kument, [...] die sal der marschalc niht geben, ê danne der meister ûz den genimet, der er bedarf ebd. 106,5; dâ sulen die brûdere âne urlop ir bestien die zoume niht abenemen ebd. 112,31 u.ö.
MWB 1 681,62; Bearbeiter: Plate