Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
balsamen mhd. sw. v.
mhd. sw. v., nhd. balsamen; mnd. balsemen, mnl. balsamen.
gebalsamt: part. prt. Gl 3,562,10 (Innsbruck 355, 14. Jh.).
(ein-) balsamieren: mumia smaltz daz auz dem trivfet der gebalsamt ist i. haidnisches smaltz; vgl. mumia est illud quod invenitur in sepulcris balsamatorum in quibus humor mortui cum aloe et myrrha resolvitur quibus ipsa corpora condiebantur et similatur pici marinae, Alphita 121b, Anm. 8.