Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
antragen
antragen , apportare, gestare, afferre, nnl. aandragen. 1 1) an sich tragen, am leibe, finger tragen, anhaben, ahd. die harrun tragên sie ana, cilicium portent. N. ps. 34, 26 . mhd. er truoc an seltsæniu kleit zwô hiute het er an geleit. Iw. 465 ; zwêne brîsschuoch er an truoc. Wigal. 41, 10 ; welch wîp wær sô tumplîch gemuot, swaʒ ir gæb vater, bruoder, man, daʒ si daʒ niht gern trüege an. Lichtenst. 603, 7 . nhd. si muosten grawe mäntl antragen. fastn. sp. 440, 5 ; ich trag gern an ein hübsches kleit. 519, 23 ; ich hoff es sol euch pas ergan, den der künigin, die in ( den mantel ) hat tragen…