lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Amāri

ahd. bis Lex. · 4 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Meyers
Anchors
4 in 4 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
4
Verweise raus
7

Eintrag · Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

Amāri

Bd. 1, Sp. 408
Amāri, Michele, ital. Geschichtsforscher und Orientalist, geb. 7. Juli 1806 in Palermo, gest. 16. Juli 1889. Nachdem sein Vater 1822 als Teilnehmer an einer Verschwörung erst zum Tode verurteilt, dann zu lebenslänglicher Hast begnadigt war, in der er früh starb, lebte A. in bedrängten Verhältnissen von einem kleinen Amte. Seine Muße widmete er der sizilischen Geschichte und veröffentlichte 1834 seine »Fondazione della monarchia dei Normanni in Sicilia«, 1841 aber seine berühmte Geschichte der Sizilianischen Vesper: »Un periodo delle istorie siciliane del secolo XIII«. Die Bourbonische Regierung verbot das Buch und verhaftete den Verleger. A. floh nach Paris, wo er sein Werk unter dem Titel: »La guerra del Vespro Siciliano« neu drucken ließ (9. vermehrte Aufl., Mail. 1886, 3 Bde.; in viele Sprachen übersetzt; deutsch von Schröder, Leipz. 1851, 2 Bde.). Beim Ausbruch der Revolution 1848 nach Sizilien zurückgekehrt, ward er Vizepräsident im Kriegsausschuß, darauf Finanzminister und ging dann als Gesandter nach Frankreich und England. In Paris veröffentlichte er die Flugschrift »La Sicile et les Bourbons« (1849). Die Restauration trieb ihn im Sommer 1849 abermals in die Verbannung, aus der er erst 1859 zurückkehrte, um den Lehrstuhl der arabischen Sprache, deren Studium er sich unterdes gewidmet hatte, in Pisa, dann in Florenz einzunehmen. 1860 übernahm er nach der Eroberung Siziliens unter Garibaldi das Ministerium des Unterrichts und der auswärtigen Angelegenheiten. Nach dem Anschluß Siziliens an das Königreich Italien zum Senator ernannt, verwaltete er 1862 bis 1864 das Unterrichtsministerium und übernahm dann wieder seine Professur, die er erst 1878 niederlegte, um nach Rom überzusiedeln. Seine wichtigsten weitern Veröffentlichungen sind: »Storia dei Musulmanni di Sicilia«, sein zweites Hauptwerk (Flor. 1853 bis 1873, 3 Bde.); »Biblioteca arabo-sicula«, eine Sammlung arabischer Geschichtsquellen (Leipz. 1855 bis 1857; Nachträge 1875, 1887 u. 1889), und die ital. Übersetzung derselben (Turin u. Rom 1880–81); »Racconto popolare del Vespro Siciliano« (Rom 1882); »Altre narrazioni del Vespro Siciliano« (Mail. 1887). Seinen Briefwechsel gab A. d'Ancona heraus (Turin 1896, 2 Bde.).
2232 Zeichen · 34 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    amarist. n.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +2 Parallelbelege

    amari ? st. n. ; vgl. mhd. emer, dial. ämmer, Schweiz. Id. 1,218, Fischer 2,702, Nebenform zu amaro 2 sw. m., s. dort. -…

  2. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Amāri

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Amāri , Michele , ital. Geschichtsforscher und Orientalist, geb. 7. Juli 1806 in Palermo, gest. 16. Juli 1889. Nachdem s…

Verweisungsnetz

9 Knoten, 8 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 2 Kompositum 5 Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit amari

32 Bildungen · 28 Erstglied · 4 Zweitglied · 0 Ableitungen

amari‑ als Erstglied (28 von 28)

amaricacida

MLW

* amaricacida v. * almarcasita . Sroder

amaricamentum

MLW

* amaricamentum , -i n. tristitia — Betrübnis : Vita Serv. 13 p. 50,7 ne non ... post ... collocutionis dulcedinem quiddam -i amaricamenti (…

amaricans

MLW

adi. 1. amaricans , -antis . maleficus — Böses tuend : Arno Reichersb. apol. p. 43,11 segregatis amaris et -bus amaricantibus hominibus . 2.

amaricatio

MLW

amaricatio (-cio) , -onis f. 1 tristitia, dolor — Betrübnis, Schmerz : Vita Wandr. 15 (MGMer. V p. 20,19) pastor ... per suam dulcidinem mul…

amaricatus

MLW

amari·catus

amaricatus , -a, -um . 1 proprie i. q. acerbus, ponticus — herb, bitter : Tract. de aegr. cur. p. 90,21 os -um amaricatum (p. 260,3). in ima…

amarico

MLW

amarico , -avi, -atum , -are amaricare . 1 proprie i. q. sapore pontico inficere, insipidum facere — bitter, unschmackhaft machen : Otto Fri…

amaricosus

MLW

* amaricosus , -a, -um . atrox — grausam : Lamb. Ard. hist. 20 in milites efferus Reghemaris et -us amaricosus . Sroder

amaricus

MLW

amari·cus

* amaricus , -a, -um . ponticus — bitter : Chirurg. Sudhoff I p. 102,19 salis -i amarici ( cf. p. 537,23). Sroder

amarifico

MLW

amarifico , -atum , -are amarificare . 1 proprie: a sapore acerbo inficere , ponticum facere — herb, bitter machen : Rosin. interpr. 2 p. 30…

Amarille

Pfeifer_etym

amar·ille

Amarille, Marille f. (vorwiegend bair. öst. schweiz.) ‘Aprikose’, entlehnt aus ital. amarillo, das über armellino auf lat. Armeniacum (pomum…

Amarilleⁿ

Idiotikon

Amarilleⁿ Band 1, Spalte 215 Amarilleⁿ 1,215

Amarilleⁿdünneⁿ

Idiotikon

Amarilleⁿdünneⁿ Band 13, Spalte 280 Amarilleⁿdünneⁿ 13,280

Amarillfieber

Meyers

Amarillfieber (v. span. amarillo , blaßgelb), das Gelbfieber.

Amarillstein

Meyers

Amarillstein , soviel wie Schmirgel oder Smaragd.

amaring

AWB

amar·ing

amaring st. m. , mhd. amerinc, nhd. ämmering. — Graff I, 253. Nur nom. sg., 11.—15. Jh. amaringk: Gl 3,24,65/66 ( 15. Jh. ); amer-: -inch 61…

amariolum

MLW

amariolum v. armariolum . Sroder

amarisca

MLW

* amarisca v. * amarusca .

amâritân

Lexer

amari·tan

amâritân m. ein edelstein geheiʒen ist amâritân Mügl. Schr. 465.

amaritia

MLW

amaritia pittiri Gloss. II 275,1 St.-S. ( ad Greg. M. in evang. 5,4 a malitia). Sroder

amaritinus

MLW

amaritinus v. amaracinus . Sroder

amaritio

MLW

amari·tio

* amaritio subst. sapor ponticus — bitterer Geschmack : Tract. de aegr. cur. p. 130,39 -o amaritio oris. Sroder

amaritudo

MLW

amaritudo , -inis f. script. -tuto: Pirmin. scar. 18 p. 51,16 cod. E. acerbitas — Bitterkeit : I proprie: A ponticitas — Herbheit : 1 de ore…

amariza

KöblerAhd

amariza , F.? nhd. Emmeritze, Goldammer ne. yellowhammer ÜG.: lat. amarellus (M.) (1) Gl Hw.: s. amarzo* Q.: Gl (12. Jh.) I.: Lüt. lat. amar…

amari als Zweitglied (4 von 4)

kamari?

KöblerAhd

*kamari? , st. N. (ja) Vw.: s. gi-

gikamari

AWB

gik·amari

gi- kamari st. n. — Graff IV,403. gi-kamare: dat. sg. Oh 21. Wohnung: joh sint sie nu mit redinu in himilriches frewidu, in himiles gikamare…

krâmâri

AWB

kram·ari

krâmâri st. m. , mhd. krâmære, -er, kræmer, nhd. krämer ; mnd. krâmêr(e), mnl. cramer; afries. kramer; an. kramari. — Graff IV,608. Nur im N…

metamâri

AWB

meta·mari

metamâri st. m. medamari: nom. sg. Mayer, Glossen S. 27,20 ( Eins. 39, 9. oder 10. Jh. ). Mittler: mediator dicitur, medamari dicitur [ zu: …