Eintrag · Meyers Konv.-Lex. (1905–09)
- Anchors
- 4 in 4 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 4
- Verweise raus
- 7
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
8.–11. Jh.
Althochdeutschamarist. n.
Althochdeutsches Wörterbuch · +2 Parallelbelege
amari ? st. n. ; vgl. mhd. emer, dial. ämmer, Schweiz. Id. 1,218, Fischer 2,702, Nebenform zu amaro 2 sw. m., s. dort. -…
-
19./20. Jh.
Konversationslex.Amāri
Meyers Konv.-Lex. (1905–09)
Amāri , Michele , ital. Geschichtsforscher und Orientalist, geb. 7. Juli 1806 in Palermo, gest. 16. Juli 1889. Nachdem s…
Verweisungsnetz
9 Knoten, 8 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit amari
32 Bildungen · 28 Erstglied · 4 Zweitglied · 0 Ableitungen
amari‑ als Erstglied (28 von 28)
amaricacida
MLW
* amaricacida v. * almarcasita . Sroder
amaricamentum
MLW
* amaricamentum , -i n. tristitia — Betrübnis : Vita Serv. 13 p. 50,7 ne non ... post ... collocutionis dulcedinem quiddam -i amaricamenti (…
amaricans
MLW
adi. 1. amaricans , -antis . maleficus — Böses tuend : Arno Reichersb. apol. p. 43,11 segregatis amaris et -bus amaricantibus hominibus . 2.
amaricatio
MLW
amaricatio (-cio) , -onis f. 1 tristitia, dolor — Betrübnis, Schmerz : Vita Wandr. 15 (MGMer. V p. 20,19) pastor ... per suam dulcidinem mul…
amaricatus
MLW
amaricatus , -a, -um . 1 proprie i. q. acerbus, ponticus — herb, bitter : Tract. de aegr. cur. p. 90,21 os -um amaricatum (p. 260,3). in ima…
amarico
MLW
amarico , -avi, -atum , -are amaricare . 1 proprie i. q. sapore pontico inficere, insipidum facere — bitter, unschmackhaft machen : Otto Fri…
amaricosus
MLW
* amaricosus , -a, -um . atrox — grausam : Lamb. Ard. hist. 20 in milites efferus Reghemaris et -us amaricosus . Sroder
amaricus
MLW
* amaricus , -a, -um . ponticus — bitter : Chirurg. Sudhoff I p. 102,19 salis -i amarici ( cf. p. 537,23). Sroder
amarifico
MLW
amarifico , -atum , -are amarificare . 1 proprie: a sapore acerbo inficere , ponticum facere — herb, bitter machen : Rosin. interpr. 2 p. 30…
Amarillas
Herder
Amarillas , s. Ahumada.
Amarille
Pfeifer_etym
Amarille, Marille f. (vorwiegend bair. öst. schweiz.) ‘Aprikose’, entlehnt aus ital. amarillo, das über armellino auf lat. Armeniacum (pomum…
Amarilleⁿ
Idiotikon
Amarilleⁿ Band 1, Spalte 215 Amarilleⁿ 1,215
Amarilleⁿdünneⁿ
Idiotikon
Amarilleⁿdünneⁿ Band 13, Spalte 280 Amarilleⁿdünneⁿ 13,280
Amarilleⁿwǟ(i)jeⁿ
Idiotikon
Amarilleⁿwǟ(i)jeⁿ Band 15, Spalte 1094 Amarilleⁿwǟ(i)jeⁿ 15,1094
Amarillfieber
Meyers
Amarillfieber (v. span. amarillo , blaßgelb), das Gelbfieber.
Amarillstein
Meyers
Amarillstein , soviel wie Schmirgel oder Smaragd.
amarina
MLW
* amarina v. * amarena . Sroder
amaring
AWB
amaring st. m. , mhd. amerinc, nhd. ämmering. — Graff I, 253. Nur nom. sg., 11.—15. Jh. amaringk: Gl 3,24,65/66 ( 15. Jh. ); amer-: -inch 61…
amaringe
AWB
amaringe squama Gl 2,665,74 s. [h]ring st. m.
amariolum
MLW
amariolum v. armariolum . Sroder
amarisca
MLW
* amarisca v. * amarusca .
amariscus
MLW
amariscus v. amaracus . Sroder
amâritân
Lexer
amâritân m. ein edelstein geheiʒen ist amâritân Mügl. Schr. 465.
amaritia
MLW
amaritia pittiri Gloss. II 275,1 St.-S. ( ad Greg. M. in evang. 5,4 a malitia). Sroder
amaritinus
MLW
amaritinus v. amaracinus . Sroder
amaritio
MLW
* amaritio subst. sapor ponticus — bitterer Geschmack : Tract. de aegr. cur. p. 130,39 -o amaritio oris. Sroder
amaritudo
MLW
amaritudo , -inis f. script. -tuto: Pirmin. scar. 18 p. 51,16 cod. E. acerbitas — Bitterkeit : I proprie: A ponticitas — Herbheit : 1 de ore…
amariza
KöblerAhd
amariza , F.? nhd. Emmeritze, Goldammer ne. yellowhammer ÜG.: lat. amarellus (M.) (1) Gl Hw.: s. amarzo* Q.: Gl (12. Jh.) I.: Lüt. lat. amar…
‑amari als Zweitglied (4 von 4)
kamari?
KöblerAhd
*kamari? , st. N. (ja) Vw.: s. gi-
gikamari
AWB
gi- kamari st. n. — Graff IV,403. gi-kamare: dat. sg. Oh 21. Wohnung: joh sint sie nu mit redinu in himilriches frewidu, in himiles gikamare…
krâmâri
AWB
krâmâri st. m. , mhd. krâmære, -er, kræmer, nhd. krämer ; mnd. krâmêr(e), mnl. cramer; afries. kramer; an. kramari. — Graff IV,608. Nur im N…
metamâri
AWB
metamâri st. m. medamari: nom. sg. Mayer, Glossen S. 27,20 ( Eins. 39, 9. oder 10. Jh. ). Mittler: mediator dicitur, medamari dicitur [ zu: …