lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

wrangen

mnd. bis Dial. · 7 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MeckWB
Anchors
7 in 7 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
12
Verweise raus
15

Eintrag · Mecklenburgisches Wb.

wrangen

Bd. 7, Sp. 1526
Wossidia wrangen 1. zerren, drehen Mi 109a. 2. sich raufen, sich balgen: Mi 109a; Jac. 1, 124; Kolz 149; Nd. Kbl. 12, 74; StaStargard@FeldbergFeldb; Mir; NStrel; sich im Spaß hin und her schieben GüGüstrow@KobrowKobr; 'hette gehöret, daß sie sich niedergeworfen und gewrangt' Inv. Schö Schönberg@BernstorfBernst; willen wi uns mal wrangen? Ha Hagenow@BelschBelsch; se (zwei Rehböcke) hebben sick wrangt miteinander gekämpft Wa; de Kinner wrangten sick dor ümmer düller üm Wo. Ernt. 53; wenn du ... mi ne anner Seel besorgen willst, mit dee ick (Teufel) mi wrangen kann S. Neum. Volksm. 266; ringen: doar würd to Strid lopen, in de Wedd sprungen, dor würd wrangt un boxt un mit kopperne Schiwen ... dörch de Boahn schmeten Lehm. Ith. 54; gekoppelt: Sik wrangn un wribbeln Seem. Bew. 136; Wrangen un Wrauschen weer ... uns (Kinder) eerst un letzt Gedanken H. Schröd. in Nds. 16, 123a; Quitz. 2, 52; en Wrangen un Wräuschen Reut. 2, 451; Hack. Papp. 139; wräuschen un wrangen Camm. Vadd. 114; Rdaa.: sick den ganzen Dag mit 't drög' Holt wrangen mit dem Dreschflegel arbeiten SchwSchwerin@CrivitzCriv; von bitterer Armut: dor wrangen sick de Lüs' mit 'n Gaus'kœtel WaWaren@BrustorfBrust; Beispielsprw.: lat 't Wrangen man sin, säd' de Hahn to 'n Maddick, fräten do 'ck di doch Wo. V. 2, 237 b. Zss.: af-, an-, dal-, dörch-, hen-, in-, raf-, rin-, rup-, rut-, tauhopwrangen. Mnd. wrangen. Br. Wb. 5, 296; Dä. 558a; Da. 250b; Kü. 3, 814; Me. 5, 702; Teu. 2, 41.
1377 Zeichen · 51 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    wrangensw. V.

    Köbler Mnd. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    wrangen , sw. V. nhd. ringen, kämpfen, sich balgen, sich streiten, disputieren Vw.: s. wedder- Hw.: s. ringen (1); vgl. …

  2. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Wrangenv., intrs

    Campe (1807–1813) · +1 Parallelbeleg

    † Wrangen , v. intrs . im N. D. ringen. D. Wrangen .

  3. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Wrangen

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Wrangen , gekrümmte Balken der Schiffsspanten.

  4. modern
    Dialekt
    wrangen

    Mecklenburgisches Wb. · +1 Parallelbeleg

    wrangen 1. zerren, drehen Mi 109 a . 2. sich raufen, sich balgen: Mi 109 a ; Jac. 1, 124; Kolz 149; Nd. Kbl. 12, 74; Sta…

Verweisungsnetz

27 Knoten, 22 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 4 Kompositum 20 Sackgasse 3

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit wrangen

7 Bildungen · 3 Erstglied · 4 Zweitglied · 0 Ableitungen

wrangen‑ als Erstglied (3 von 3)

wrangenkrūt

KöblerMnd

wrangen·krūt

wrangenkrūt , N. nhd. Schwarzwurz, Nieswurz Hw.: s. wrankkrūt E.: s. wrange (3)?, krūt L.: Lü 596a (wrangenkrût)

wrangen als Zweitglied (4 von 4)

rafwrangen

MeckWBN

raf·wrangen

Wossidia rafwrangen hinunterwürgen, von einem harten Bissen, einem Kanten Brot Schö @ Schlagsd.

rutwrangen

MeckWBN

rut·wrangen

Wossidia rutwrangen herausdrehen; beim Kartenspiel ausspielen: wrang' mal einen rut! Lu Ludwigslust@Laupin Laup .

tauhopwrangen

MeckWBN

Wossidia tauhopwrangen wie tauhopknäweln Wa.

wedderwrangen

KöblerMnd

wedder·wrangen

wedderwrangen , V. nhd. dagegenringen, dagegen ankämpfen, sich sträuben, sich widersetzen ÜG.: lat. reluctārī Hw.: s. wedderworstelen I.: Lü…