Eintrag · Köbler Anfrk. Wörterbuch
willo sw. M. (n)
willo , sw. M. (n)
- nhd.
- Wille
- ne.
- will (N.), wish (N.)
- ÜG.:
- lat. voluntas MNPs
- Hw.:
- vgl. as. willio*, ahd. willo (1)
- Q.:
- MNPs (9. Jh.)
- I.:
- Lbd. lat. voluntas?
- E.:
- germ. *weljō-, *weljōn, *welja-, *weljan, *wiljō-, *wiljōn, *wilja-, *wiljan, sw. M. (n), Wille; s. idg. *u̯el- (2), *u̯lei-, *u̯lēi-, *u̯lē-, V., wollen (V.), wählen, Pokorny 1137; vgl. idg. *au̯- (7), *au̯ē-, *au̯ēi-, V., gern haben, verlangen, begünstigen, Pokorny 77
- W.:
- mnl. wille, M., Wille; B.: MNPs Dat. Sg. uuillin voluntate 72, 24 Berlin
- Son.:
- auch amfrk. MNPs mulle (= uuille*) voluntas 1, 2 Leeuwarden = 91, 2 (van Helten)