Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
schrunde F.
schrunde , F.
- nhd.
- „Schrunde“, Riss, Spalte
- ÜG.:
- lat. ragadix
- Hw.:
- vgl. mhd. schrunde
- E.:
- s. ahd. skrunta* 19, scrunta, sw. F. (n), Schrunde, Riss, Scharte, Spalte; vgl. ahd. skrintan* 15, scrintan*, st. V. (3a), sich spalten, aufklaffen, auseinandergehen; germ. *skrendan, st. V., klaffen; s. idg. *skert-, *kert-, *skret-, V., schneiden, Pokorny 941; vgl. idg. *sker- (4), *ker- (11), *skerə-, *kerə-, *skerH-, *kerH-, *skrē-, *krē-, V., schneiden, Pokorny 938
- W.:
- s. nhd. (ält.) Schrunde, F., Schrunde, Spalte, Riss, Ritz, DW 15, 1806?
- L.:
- MndHwb 3, 152 (schrunde)