Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
schīt st. N.
schīt , st. N. nhd. Scheit, Holzscheit, Angel (F.), abgespaltenes Holzstück, Flachsschwinge ÜG.: lat. stipes VocOpt Vw.: s. blī-, grabe-, lem-, lieht-, riht-, rüer-, slage-, stech-, strīch-, zūn- Hw.: vgl. mnd. schīt (1) Q.: HvNst, Seuse, Teichn, Pilgerf (FB schīt), BFrau, Chr, Hätzl, Herb (1190-1200), Kolm, LS, Myst, ReinFu, Ring, StRHeiligenst, Suchenw, Vintl, VocOpt, WüP E.: ahd. skīt* 2, scīt*, st. N. (a), Scheit, Scheitholz, hölzerner Stiel; germ. *skeida-, *skeidam, *skīda-, *skīdam, st. N. (a), Scheit, Schindel; s. idg. *skē̆it-, V., schneiden, scheiden, trennen, Pokorny 921; idg. *skē̆…